سال 8، شماره 4 - ( شماره پیاپی 37 / تیر 1398 )                   سال 8 شماره 4 صفحات 100-93 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی ، دانشگاه روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد تهران جنوب ، zabihalah1362@gmail.com
2- کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی ، دانشگاه روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد تهران جنوب
3- دکترای روان‌شناسی،استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد تهران جنوب
چکیده:   (4062 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر، بررسی و مقایسه طرحواره‌های ناسازگار و تنظیم هیجان و راهبردهای مقابله‌ای در بیماران مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس  و افراد سالم بود. جامعه آماری  کلیه افراد مبتلابه بیماری مولتیپل اسکلروزیس  در بیمارستان سینا تهران(1395-1396) بود. از این افراد تعداد 202 نفر، که 102 نفر بیماران مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس به‌صورت هدفمند و 100 نفر دیگر افراد سالم از همراهان بیمار به روش نمونه برداری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه طرحواره یانگ- شکل کوتاه (یانگ، 2005) و پرسشنامه تنظیم هیجان گروس و جان (2003) و پرسشنامه راهبردهای مقابله‌ای کوتاه کارور (1997) بود. روش آماری مورداستفاده تحلیل واریانس بود. بر اساس تحلیل داده‌های پژوهش، بیماران مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس از طرحواره‌های ناسازگار اولیه بریدگی و طرد، خودگردانی و عملکرد مختل، محدودیت‌های مختل، دیگر جهت مندی بیشتر از افراد سالم استفاده می‌کنند. بین هر دو گروه افراد بیمار و سالم در مؤلفه‌های رهاشدگی، بی‌اعتمادی/ بدرفتاری، آسیب‌پذیری در برابر ضرر و بیماری، خود تحول نایافته/گرفتار، ایثار و معیار سرسختانه تفاوت معناداری وجود نداشت. همچنین نتایج نشان داد که بین راهبردهای تنظیم هیجان فرونشانی و ارزیابی مجدد در بین دو گروه افراد بیمار و سالم تفاوت معنادار وجود ندارد ولی در راهبرد مقابله  ناکارآمد تفاوت معنادار نشان داده شد. بنابراین تفاوت معناداری بین طرحواره‌های ناسازگار اولیه، راهبردهای تنظیم هیجان و راهبردهای مقابله‌ای در افراد مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس و سالم وجود دارد.
 
متن کامل [PDF 588 kb]   (35 دریافت)    
نوع مقاله: تحلیلی |
دریافت: 1397/3/6 | پذیرش: 1397/4/26 | انتشار الکترونیک: 1398/4/24

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.