سال 9، شماره 5 - ( مرداد 99/ شماره پیاپی 50 1399 )                   سال 9 شماره 5 صفحات 147-154 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2- استاد گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. ، hbahrami@ut.ac.ir
3- استادیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده:   (193 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی شناخت‌درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر کاهش افکار خودکشی و افزایش خود شفقت‌ورزی در دانشجویان انجام شد. این مطالعه از طرح­های نیمه آزمایشی با پیش­آزمون-پس­آزمون همراه با گروه کنترل بود. کلیه دانشجویان دختر و پسر دانشگاه پیام نور کرمانشاه که در نیم­سال اول تحصیلی 98-1397 مشغول به تحصیل بودند، جامعه آماری پژوهش حاضر را تشکیل دادند. از جامعه آماری پژوهش 24 نفر که نمرات بالایی در افکارخودکشی و نمرات پایینی در شفقت­ورزی کسب کردند، انتخاب و سپس در دو گروه 12 نفره به صورت تصادفی گمارده داده شدند. در پیش­آزمون پرسشنامه­های افکار خودکشی بک (1979) و خودشفقت­ورزی نف و همکاران (2009) در هر دو گروه انجام شد و بعد از انجام آزمایش، مجدداً هر دو گروه در پس آزمون پرسشنامه­های مربوطه را تکمیل کردند. شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی طی 8 جلسه 2 ساعته به صورت هفتگی بر روی گروه آزمایش اجرا گردید. گروه کنترل در این پژوهش درمانی دریافت نکرد. در انتها داده­های به دست آمده با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره تحلیل شدند. نتایج به دست آمده نشان داد که شناخت درمانی مبتنی بر ذهن­آگاهی بر کاهش افکارخودکشی و افزایش خود شفقت­ورزی دانشجویان مؤثر بوده است (01/0>P). با توجه به یافته­های پژوهش، شناخت درمانی مبتنی بر ذهن­آگاهی شیوه­ی مؤثری برای جلوگیری از خودکشی و بالا بردن خود شفقت­­ورزی در دانشجویان است.
متن کامل [PDF 826 kb]   (27 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی
دریافت: 1398/11/23 | ویرایش نهایی: 1399/6/1 | پذیرش: 1398/12/3 | انتشار الکترونیک: 1399/5/10