سال 9، شماره 7 - ( شماره پياپي 52 / مهر 1399 )                   سال 9 شماره 7 صفحات 66-55 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
2- دانشیار مشاوره، گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3- دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
4- دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. ، arezbookani@yahoo.com
5- کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد یاسوج، یاسوج، ایران.
چکیده:   (3562 مشاهده)
در پژوهش حاضر، ارائه مدل پیشایندهای شادکامی براساس ویژگی­های شخصیتی، خانوادگی و تحصیلی دانش­آموزان مورد بررسی قرار گرفت. شرکت‌کنندگان پژوهش 224 نفر از دانش آموزان دختر و پسر دبیرستان­های شهر شیراز بودند که به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‎ای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده پژوهش، شامل مقیاس شادکامی آکسفورد (1991)، مقیاس تجدید نظر شده­ی جهت­گیری ارتباطی خانواده فیتز پاتریک و ریچی (1994)، پرسشنامه تعامل معلم – دانش آموز ویلز و همکاران (1993) و مقیاس پنج عامل بزرگ شخصیت کاستا و مک کری (1992) بودند. به منظور بررسی مدل پژوهش رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار25-SPSS استفاده شد. یافته‌های به دست آمده نشان داد، جهت­گیری گفت و شنود (01/0≥P)، روان رنجورخویی (01/0≥P) و برون گرایی (05/0≥P) پیش‎بینی‎کننده‌ی معنادار شادکامی هستند ولی سایر ابعاد نتوانستند شادکامی را به صورت معنادار پیش‎بینی کنند. با توجه به نقش مؤلفه شادکامی در سلامت دانش آموزان می­توان بر لزوم آموزش مبتنی بر شادکامی برای بهبود سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان تأکید کرد.
متن کامل [PDF 972 kb]   (55 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی تربیتی
دریافت: 1399/2/2 | پذیرش: 1399/2/13 | انتشار الکترونیک: 1399/7/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.