سال 9، شماره 12 - ( اسفند 1399/ شماره پیاپی 57 1399 )
سال 9 شماره 12 صفحات 202-119 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دکترای روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. ، elham_moosavian@yahoo.com
چکیده: (4361 مشاهده)
توهم منفی به پدیده‌ی خاصی اشاره دارد که غالباً هم در زندگی روزمره و هم درمان بالینی اتفاق می‌افتد. این پدیده دال بر غیبتی بسیار مجازی و و در عین حال آشکار است و به‌طور ضمنی، به عاطفه‌ای ابرازنشده و تجربه‌ی غیرمعمولی که تحت تأثیر احساسات منفی است اشاره دارد. این پدیده نخستین بار توسط زیگموند فروید و ساندور فرنزی، به عنوان بخشی از طیف روان‌پریشی، شناسایی شد و سپس، عمدتاً توسط آندره گرین، خصوصاً در کارکرد امر منفی مطالعه شده است. تمرکز این مقاله بیشتر بر اظهارات گرین در مورد توهم منفی به‌مثابه‌ی پیامد تناقض توهم منفی در رابطه با بازنمایی فقدانِ غیرقابل‌بازنمایی خواهد بود. هدف از مقاله حاضر مروری نظری بر مفهوم توهم منفی در نظریه و رویکردهای مختلف در جهت آشنایی بیشتر متخصصان سلامت روان با این مفهوم است. امید است با افزایش دانش درباره این مفهوم، زمینه پژوهشهای مفصلتر در راستای سنجش و درمان آن فراهم گردد.
نوع مقاله: تحلیلی |
موضوع مقاله:
روانکاوی- روانشناسی تحلیلی
دریافت: 1399/8/18 | پذیرش: 1399/10/16 | انتشار الکترونیک: 1399/12/10
دریافت: 1399/8/18 | پذیرش: 1399/10/16 | انتشار الکترونیک: 1399/12/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |