سال 10، شماره 8 - ( آبان 1400 / شماره پیاپی 65 1400 )                   سال 10 شماره 8 صفحات 174-161 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دکترای روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
2- استاد، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. ، crahimi2016@hotmail.com
3- استاد، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
4- دانشیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
چکیده:   (3427 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی گروه¬درمانی فراتشخیصی آنلاین بر افسردگی، اضطراب و نشانگان ضربه عشق دانشجویان مبتلا به اختلال سازگاری ناشی از شکست عاطفی صورت گرفت. با توجه به  بروز بیماری همه¬گیر کرونا، جامعه‌ی آماری شامل کلیه‌ی دانشجویان دچار شکست عاطفی سراسر کشور در سال 1399 در رده سنی 18 تا 38 سال بود که به صورت آنلاین از طریق تبلیغات در کانال دانشگاه-های معتبر و پس از پر کردن فرم اولیه خودساخته توسط پژوهشگر مبنی بر داشتن شرایط ورود و خروج به مطالعه با روش نمونه¬گیری هدفمند انتخاب شدند. پس از مصاحبه تشخیصی و انجام پرسشنامه-های مربوطه یک گروه انتخاب و در دو گروه به صورت 15 نفر در گروه آزمایش (گروه درمانی فراتشخیصی) و 15 نفر در گروه در انتظار درمان جایگزین شدند. این درمان¬ طی 10 جلسه گروهی 90 دقیقه¬ای  برای گروه آزمایشی اجرا شد. آزمودنی¬ها در سه مرحله پرسشنامه¬های ضربه عشق (LTI)  (راس، 1999)، افسردگی بک (BDI-II) (بک، استیر، براون ، 1996) و اضطراب بک (BAI) (بک، اپستاین، براون و استیر، 1988) را تکمیل کردند: پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری 1 ماهه. تجزیه و تحلیل داده¬ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان دهنده سطح معناداری ( 5 0/0> P) نمرات پس آزمون گروه¬ آزمایش و گروه در انتظار درمان در متغیرهای مربوطه بود. نتایج حاکی از اثربخشی درمان فراتشخیصی آنلاین در کاهش علایم ناشی از شکست عاطفی هستند.
متن کامل [PDF 1132 kb]   (1444 دریافت)    
نوع مقاله: كاربردي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی
دریافت: 1400/2/7 | پذیرش: 1400/2/20 | انتشار الکترونیک: 1400/8/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.