سال 10، شماره 7 - ( مهر1400/ شماره پیاپی 64 1400 )                   سال 10 شماره 7 صفحات 198-189 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
2- استاد، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران. ، javidih97@gmail.com
3- استاد، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
4- استادیار، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
چکیده:   (2635 مشاهده)
افراد مبتلا به اختلال دوقطبی فشار روانشناختی زیادی به مراقبین خود تحمیل می­کنند که می­تواند پیامدهای ناخوشایندی برای مراقبین به دنبال داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف پیگیری یک ساله فرسودگی مراقبین افراد مبتلا به اختلال دوقطبی پس از رواندرمانی این بیماران انجام شد. این پژوهش تحلیلی-مقطعی در ادامه یک کارآزمایی بالینی در مراقبین افراد مبتلا به اختلال دوقطبی انجام شد. در پژوهش کارآزمایی 30 مرد مبتلا به اختلال دو قطبی در دو گروه مداخله (15 نفر) و گواه (15 نفر) به­روش تصادفی از بیمارستان روانپزشکی اصفهان مشارکت داشتند. گروه مداخله تحت روان درمانی پویایی حمایتی- بیانگر و پیگیری سه ماه و شش ماه بود. در شروع کارآزمایی، پس از اتمام آن و یکسال پس از آن فشار روانی مراقبین دو گروه مداخله و گواه مقایسه شد (مراقبین هیچ مداخله­ای دریافت نکرده بودند). جمع­آوری داده­ها با استفاده از مصاحبه فرسودگی مراقبین زاریت (1980) انجام شد. تحلیل داده­ها در نرم­افزار آماری SPSS-24 و با استفاده از آزمون تحلیل واریانس اندازه­گیری مکرر انجام شد. نتایج تفاوت­های بین گروهی نشان داد بین مراقبین گروه­های مداخله و گواه در زیرمقیاس­های فرسودگی فردی (008/0=P، 368/6=F)، عاطفی (014/0=P، 115/7=F) و نمره کل (012/0=P، 420/7=F) تفاوت معنادار وجود دارد و به ترتیب 27، 24 و 25 درصد از تغییرات ناشی از عضویت گروهی است؛ اما در زیرمقیاس­های فرسودگی اجتماعی و اقتصادی تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0<p). در مجموع می­توان نتیجه گرفت که روان درمانی در افراد مبتلا به اختلال دوقطبی می­تواند در بلندمدت نقش موثری در کاهش فرسودگی مراقبین آن­ها داشته باشد، اما نیازمند مداخلات همه­جانبه و مداوم است.
متن کامل [PDF 515 kb]   (979 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: سلامت
دریافت: 1400/6/9 | پذیرش: 1400/6/18 | انتشار الکترونیک: 1400/7/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.