سال 11، شماره 2 - ( اردیبهشت 1401/ پیاپی 71 1401 )
سال 11 شماره 2 صفحات 70-59 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
2- دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران . ،Khormaei@shirazu.ac.ir
2- دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران . ،
چکیده: (2594 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر پیشبینی مهارت‌های اجتماعی فرزندان بر اساس سرمایه اجتماعی خانواده با توجه به نقش واسطه‌ای منش‌های اخلاقی والدین بود. جامعه پژوهش شامل کلیه والدین دانشآموزان مقطع ابتدایی شهر یزد بود که در سال تحصیلی 1398-1399 مشغول به تحصیل بودند. حجم نمونه تعداد 400 نفر از والدین بودند که به روش نمونهگیری تصادفی خوشه‌ای (چندمرحله‌ای) انتخاب شدند و از این تعداد 382 نفر پرسشنامه‌ها را تکمیل نمودند. برای سنجش متغیرهای مورد مطالعه از پرسشنامه‌های مهارت‌های اجتماعی گرشام و الیوت (1990) (SSRS)، سرمایه اجتماعی خانواده اکبری (1393) (FSCQ) و پرسشنامه منش‌های اخلاقی خرمائی و قائمی (1397) (MCQ)استفاده شد. جهت انجام معادلات ساختاری از PLS-SEM استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که مسیر مستقیم سرمایه اجتماعی به منش‌های اخلاقی معنی‌دار است (001/0> p، 23/0=β). مسیر مستقیم سرمایه اجتماعی به مهارت‌های اجتماعی معنی‌دار است (002/0= p، 26/0=β). مسیر مستقیم منش‌های اخلاقی به مهارت‌های اجتماعی معنی‌دار است (001/0>p، 25/0=β). مسیر غیرمستقیم سرمایه اجتماعی به مهارت‌های اجتماعی با توجه به نقش واسطه‌ای منش‌های اخلاقی نیز معنی‌دار است (045/0= p، 057/0=β). شاخص‌های برازش مدل نیز نشان داد که مدل مذکور برازش مناسبی دارد. می‌توان نتیجه گرفت که سرمایه اجتماعی خانواده هم به‌صورت مستقیم و هم به واسطه منش‌های اخلاقی والدین می‌تواند مهارت اجتماعی فرزندان را پیشبینی کند.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی تربیتی
دریافت: 1400/7/1 | پذیرش: 1400/9/7 | انتشار الکترونیک: 1401/2/10
دریافت: 1400/7/1 | پذیرش: 1400/9/7 | انتشار الکترونیک: 1401/2/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |