سال 11، شماره 5 - ( مرداد1401/ پیاپی 74 1401 )
سال 11 شماره 5 صفحات 124-111 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2- استاد روانشناسی،گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. ،hajloo53@uma.ac.ir
3- دانشیار روانشناسی،گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2- استاد روانشناسی،گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. ،
3- دانشیار روانشناسی،گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
چکیده: (3446 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی توانمندسازی خانواده با درمان راهحل محور کوتاه مدت بر ابرازگری هیجانی و پریشانی روانشناختی در نوجوانان دارای والدین مبتلا به سوء مصرف مواد بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل و پیگیری بود و جامعه آماری آن را نوجوانان دارای والدین وابسته به مواد شهر تبریز که در پاییز 1400 جهت ترک اعتیاد به مراکز ترک اعتیاد دارویی شهر تبریز مراجعه کرده بودند تشکیل داده بود که از بین آنها 30 نفر به روش هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. دادههای پژوهش با استفاده از پرسشنامه ابرازگری هیجانی (EEQ) کینگ و ایمونز (1990) و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (DASS-21) لاویبوند و لاویبوند (1995) گردآوری و به روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تجزیه و تحلیل شدند. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که توانمندسازی خانواده بر ابرازگری هیجانی و افسردگی، اضطراب و استرس نوجوانان دارای والدین وابسته به مواد اثربخش بوده (01/0>P) و این اثربخشی در پیگیری سه ماهه پایدار است (01/0>P). با توجه به نتایج پژوهش حاضر میتوان نتیجه گرفت که توانمندسازی خانواده با درمان راهحل محور کوتاه مدت جزو درمانهای اثربخش بر ابرازگری هیجانی و آسیبهای روانی نوجوانان است.
واژه‌های کلیدی: ابرازگری هیجانی، پریشانی روانی، توانمندسازی خانواده، درمان راهحل محور کوتاه مدت، سوء مصرف مواد
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
اعتیاد
دریافت: 1400/11/15 | پذیرش: 1401/2/3 | انتشار الکترونیک: 1401/5/10
دریافت: 1400/11/15 | پذیرش: 1401/2/3 | انتشار الکترونیک: 1401/5/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |