سال 11، شماره 8 - ( آبان1401/ پیاپی 77 1401 )                   سال 11 شماره 8 صفحات 174-165 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- کارشناسی ارشد روانسنجی، گروه روانسنجی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. ، Psychology.khalili85@gmail.com
2- کارشناسی ارشد مشاوره، گروه مشاوره، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
چکیده:   (2810 مشاهده)
پژوهش حاضر باهدف تعیین نقش پیش­بین سرسختی روان‌شناختی و عدم تحمل ابهام با اضطراب کرونا در کارکنان کادر درمان در دوران اپیدمی کرونا انجام شد. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف جزء پژوهش¬های توصیفی و ازلحاظ روش از نوع مطالعات همبستگی است. جامعۀ پژوهش را کلیه کارکنان کادر درمان که مشغول به فعالیت در شهر ساری در سال 1400 تشکیل دادند که از بین آن‌ها به‌صورت در دسترس 150 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. برای اندازه­گیری متغیرهای پژوهش از سه پرسشنامه اضطراب کرونا ویروس (1398) (CDAS)، پرسشنامه سرسختی روان‌شناختی کوبا سا (1979) (PHKS)، پرسشنامه تحمل ابهام مک­کین (1993) (MASTS-II) بود. داده­های جمع‌آوری‌شده با استفاده از روش تحلیل همبستگی پیرسان و رگرسیون چندگانه مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته­ها نشان داد که اضطراب کرونا با سرسختی روان‌شناختی رابطه منفی و با عدم تحمل ابهام رابطه مثبت دارد. (05/0 ˂ p) درواقع سرسختی روان‌شناختی و عدم تحمل ابهام توانستند 57 درصد از واریانس اضطراب کرونا را در کارکنان کادر درمان تبیین کنند. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده، برای کاهش اضطراب کرونا و ارتقای سلامت روان کادر درمان برنامه ویژه‌اید برای ارتقای سرسختی روان‌شناختی و کاهش اثرات عدم تحمل ابهام در کارکنان کادر درمان و به‌طورکلی افراد جامعه، طراحی شود.
متن کامل [PDF 495 kb]   (1249 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی
دریافت: 1401/2/6 | پذیرش: 1401/5/16 | انتشار الکترونیک: 1401/8/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.