سال 11، شماره 10 - ( دی 1401/ پیاپی 79 1401 )                   سال 11 شماره 10 صفحات 60-49 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، گروه روان شناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
2- استادیار روان شناسی تربیتی، گروه روان شناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران. ، Abasi.mo@lu.ac.ir
3- استاد روان شناسی تربیتی، گروه روان شناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
چکیده:   (2297 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف امکان­سنجی آموزش مبتنی بر عوامل فردی، خانوادگی و مدرسه‌ای بر مهارت­های اجتماعی و کنترل خشم دانش‌آموزان انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه­آزمایشی با طرح پژوهش پیش­آزمون - پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه دانش­آموزان پسر متوسطه دوره دوم شهرستان هرسین بود که در سال تحصیلی 1401- 1400 مشغول به تحصیل بودند. 30 نفر از دانش­آموزان یک مدرسه با روش نمونه­گیری هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه (گروه آزمایشی 15 نفر، گروه گواه 15 نفر) جایگزین گردیدند؛ سپس پرسش­نامه­های مهارت‌های اجتماعی ماتسون (MESSY) (ماتسون و همکاران، 1983)، مهارت کنترل خشم (PACT) (حاجتی و همکاران، 1387)، توسط دو گروه تکمیل شد. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه تحت آموزش باور به پرخاشگری، همدلی، جو مدرسه و دلبستگی به مدرسه قرار گرفت و گروه گواه مداخله­ای دریافت نکرد. داده­های گردآوری­شده با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره تجزیه‌وتحلیل گردید. نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس نشان‌دهنده تفاوت معنادار بین نمرات پس­آزمون مهارت­های اجتماعی (0001/0>P و 48/61=F) و کنترل خشم (0001/0>P و 69/172=F) در دو گروه آزمایش و گواه بود. بر اساس نتایج پژوهش می­توان گفت بسته آموزش مبتنی بر عوامل فردی، خانوادگی و مدرسه­ای روش مداخله­ای مناسبی برای افزایش مهارت­های اجتماعی و کنترل خشم دانش­آموزان پسر است.
متن کامل [PDF 540 kb]   (1096 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی تربیتی
دریافت: 1401/4/4 | پذیرش: 1401/7/13 | انتشار الکترونیک: 1401/10/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.