سال 11، شماره 9 - ( آذر 1401/ پیایپی 78 1401 )                   سال 11 شماره 9 صفحات 220-211 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- کارشناسی ارشد روان‌شناسی، مؤسسه آموزش عالی روزبهان، ساری، ایران. ، seyedamiromrani@gmail.com
2- دکتری روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دوبی، دوبی، امارات متحده عربی.
3- کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران.
4- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، کرج، ایران.
چکیده:   (2685 مشاهده)
هدف از این پژوهش بررسی نقش احساس پیوستگی، انعطاف پذیری روانی و کنترل عاطفی در پیش­بینی رشد پس از سانحه بیماران بهبود یافته از بیماری ویروسی کرونا بود. روش پژوهش حاضر همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه  افراد بهبود یافته از بیماری ویروسی کرونا در زمستان سال 1400 بودند که در شبکه­های اجتماعی تلگرام فعالیت داشتند. 457 نفر از افراد بهبود یافته از بیماری ویروسی کرونا با روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند. گردآوری داده­ها با پرسشنامه رشد پس از سانحه  (PGI، تدشی و کالون، 1996)، پرسشنامۀ احساس پیوستگی (SCQ، آنتونووسکی، 1987)، مقیاس پذیرش و عمل – نسخه دوم (AAQ-II، بوند و همکاران، 2007) و مقیاس کنترل عاطفی (ACS، ویلیام  و همکاران، 1977) انجام شد. برای تحلیل داده­ها از تحلیل رگرسیون گام به گام استفاده شد. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد بین احساس پیوستگی (257/0=r؛ 01/0>P)، انعطاف­پذیری روانی (234/0=r؛ 01/0>P) و کنترل عاطفی (332/0=r؛ 01/0>P) با رشد پس از سانحه رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد 1/23 درصد از تغییرات رشد پس از سانحه توسط متغیرهای مورد بررسی پیش­بینی می­شود. بنابراین، احساس پیوستگی، انعطاف پذیری روانی و کنترل عاطفی برای رشد پس از سانحه بیماران بهبودیافته از کرونا نقش مهمی دارند.
متن کامل [PDF 547 kb]   (1561 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی عمومی
دریافت: 1401/5/12 | پذیرش: 1401/7/16 | انتشار الکترونیک: 1401/9/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.