سال 12، شماره 8 - ( آبان 1402/ پیاپی 89 1402 )                   سال 12 شماره 8 صفحات 12-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشیار روان شناسی، گروه روان شناسی، دانشکدۀ گروه روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. ، prhosein@ut.ac.ir
2- دانشیار روان شناسی، گروه روان شناسی، دانشکدۀ گروه روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3- کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی، دانشکدۀ گروه روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
چکیده:   (3028 مشاهده)
پژوهش حاضر باهدف بررسی نقش میانجی‌گری مقایسه اجتماعی در رابطه میان طرحواره‌های ناسازگار اولیه با تصویر بدنی دانش‌آموزان دختر چاق به انجام رسید. روش پژوهش توصیفی از نوع معادلات ساختاری است. جامعه پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان دختر چاق مقطع متوسطه اول در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ بود و ازاین‌بین ۲۰۸ نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. در جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های نگرش فرد در مورد بدن (MBSRQ، کش و پروزنسکی، ۱۹۶۵)، فرم کوتاه طرحواره‌های ناسازگار اولیه یانگ (YSQSF، یانگ، 1999) و پرسشنامه مقایسه اجتماعی (SCQ، گیبونز و بانک، ۱۹۹۱) استفاده شد. نتایج نشان داد که حوزه‌های طرح‌واره‌ای بریدگی طرد (001/0P=)، خودگردانی عملکرد مختل (027/0P=)، محدودیت‌های مختل (001/0P=)، دیگر جهت‌مندی (001/0P=) به جز گوش به زنگی (946/0P=)، به‌صورت منفی و معنی‌دار بر مقایسه اجتماعی اثر مستقیم دارند. همچنین مقایسه اجتماعی (001/0P=) به‌صورت منفی و معنی‌دار بر تصویر بدنی اثر مستقیم دارد و هر چهار حوزه به جز حوزه گوش به زنگی با تصویر بدنی از طریق مقایسه اجتماعی ارتباط غیرمستقیم مثبت و معناداری دارند (05/0P<). اما مقایسه اجتماعی میان حوزه گوش‌به‌زنگی با تصویر بدنی دانش آموزان دختر چاق نقش میانجی‌گری ایفا نمی‌کند (05/0P>). بنابراین مقایسه اجتماعی میان حوزه‌های بریدگی طرد، خودگردانی عملکرد مختل، محدودیت های مختل، دیگر جهت مندی با تصویر بدنی دانش آموزان دختر چاق نقش میانجی‌گری ایفا می‌کند. نتایج نشان داد مدل پیشنهادی پژوهش از برازش مطلوب برخوردار بود.
متن کامل [PDF 915 kb]   (1950 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی عمومی
دریافت: 1401/7/4 | پذیرش: 1402/2/31 | انتشار الکترونیک: 1402/8/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.