سال 12، شماره 2 - ( اردیبهشت 1402 / پیاپی 83 1402 )
سال 12 شماره 2 صفحات 182-173 |
برگشت به فهرست نسخه ها
نسیم بیرانوند1 
، محبوبه چین اوه*2 ، محسن بهرامی3
، محبوبه چین اوه*2 ، محسن بهرامی3
1- دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.
2- استادیار، گروه روانشناسی، مؤسسه آموزش عالی پیشتازان، شیراز، ایران. ،chinaveh@aiau.ac.ir
3- استادیار، گروه روانشناسی، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران.
2- استادیار، گروه روانشناسی، مؤسسه آموزش عالی پیشتازان، شیراز، ایران. ،
3- استادیار، گروه روانشناسی، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران.
چکیده: (2295 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی شفقتدرمانی و درمان حساسیتزدایی از طریق حرکت چشم و بازپردازش آن بر عدم تحمل بلاتکلیفی بیماران بهبودیافته از بیماری کووید-19 انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه‌آماری پژوهش را تمامی بیماران بهبود یافته از کووید-19 شهر خرم‌آباد در سال 1399 تشکیل دادند. نمونه پژوهش 45 نفر بیمار بهبود یافته واجد شرایط و داوطلب شرکت در مطالعه بودند که بصورت هدفمند در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه (هرگروه 20 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش اول، مداخله‌ی شفقتدرمانی طی 8 جلسه و گروه آزمایش دوم درمان حساسیتزدایی با حرکت چشم را طی 5 جلسه دریافت کردند. ابزار پژوهش مقیاس عدم تحمل بلاتکلیفی (IUS) (فریستون و همکاران، 1994) بود. تحلیل داده‌ها با روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی انجام شد. یافته‌ها نشان داد بین گروه‌ها در پس‌آزمون و پیگیری عدم تحمل بلاتکلیفی تفاوت معنی‌داری وجود دارد (01/0>P). هر دو مداخله در عدم تحمل بلاتکلیفی تأثیر داشتند اما بین دو مداخله تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد (1=P). بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش می‌توان گفت هر دو درمان شفقتدرمانی و درمان حساسیتزدایی از طریق حرکت چشم و بازپردازش آن بر عدم تحمل بلاتکلیفی بیماران بهبودیافته از بیماری کووید-19مؤثر بودند.
واژه‌های کلیدی: درمان حساسیتزدایی ازطریق حرکت چشم و بازپردازش آن، شفقتدرمانی، عدم تحمل بلاتکلیف، بیماران بهبود یافته از کووید-19.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
دریافت: 1401/10/23 | پذیرش: 1401/11/15 | انتشار الکترونیک: 1402/2/10
دریافت: 1401/10/23 | پذیرش: 1401/11/15 | انتشار الکترونیک: 1402/2/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |