سال 12، شماره 7 - ( مهر 1402/ پیاپی 88 1402 )
سال 12 شماره 7 صفحات 30-21 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران. ایران. ، counsellorahmadi@gmail.com
2- استاد، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران ایران.
2- استاد، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران ایران.
چکیده: (1967 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان گروهی ماتریکس بر تنظیم شناختی هیجان، راهبردهای مقابلهای و عود در افراد وابسته به متآمفتامین انجام گرفت. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه افراد وابسته به متآمفتامین شهر میاندواب در سال 1399 بود. از جامعه فوق 30 نفر با توجه به معیارهای ورود و خروج از طریق نمونه گیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. گروه آزمایش طی 14 جلسه 90 دقیقهای (هر هفته یک جلسه) درمان گروهی ماتریکس را دریافت کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان (ERQ) گراس و جان (2003)، راهبردهای مقابلهای (WOCQ) لازاروس و فولکمن (1985) و مقیاس پیشبینی بازگشت (PRC) رایت (1993) بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون، بین دو گروه آزمایش و گواه از نظر تنظیم شناختی هیجان، راهبردهای مقابلهای و عود تفاوت معناداری وجود دارد (05/0>p). بنابراین درمان گروهی ماتریکس روشی کارآمد برای افزایش تنظیم شناختی هیجان، راهبردهای مقابلهای و کاهش عود در افراد وابسته به متآمفتامین بوده است.
واژههای کلیدی: تنظیم شناختی هیجان، درمان گروهی ماتریکس، راهبردهای مقابلهای، عود اعتیاد، مت آمفتامین.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
اعتیاد
دریافت: 1401/12/28 | پذیرش: 1402/2/23 | انتشار الکترونیک: 1402/7/10
دریافت: 1401/12/28 | پذیرش: 1402/2/23 | انتشار الکترونیک: 1402/7/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |