سال 12، شماره 11 - ( بهمن 1402/ پیاپی 92 1402 )
سال 12 شماره 11 صفحات 32-21 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. ، erfankhorshidian96@gmail.com
2- دانشیار بخش روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
3- استاد بخش روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
2- دانشیار بخش روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
3- استاد بخش روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
چکیده: (2382 مشاهده)
این پژوهش باهدف بررسی نقش فقدان لذت‌جویی اجتماعی در پیش‌بینی اعتیاد به اینترنت با نقش تعدیل‌کننده ویژگی‌های شخصیتی برون‌گرایی و درون‌گرایی در دانشجویان انجام شد. روش پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را دانشجویان دانشگاه شیراز در سال تحصیلی 1401-1400 تشکیل داده‌اند که از میان آن‌ها 340 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. پرسشنامه‌های پژوهش شامل پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ (IAT، 1998)، مقیاس لذت بین فردی نهایی و مورد انتظار (ACIPS، 2011) و پرسشنامه شخصیتی آیزنک (EPQ، 1985) بود. روابط بین متغیرها با آزمون رگرسیون خطی و مدل پژوهش با تکنیک مدل‌یابی معادلات ساختاری آزمون شدند. نتایج نشان داد که فقدان لذت‌جویی اجتماعی توانایی تبیین 19 درصد از واریانس اعتیاد به اینترنت را در دانشجویان داشت. نتیجه مدل‌یابی معادلات ساختاری نیز نشان داد که ویژگی شخصیتی برون‌گرایی و درون‌گرایی در ارتباط بین فقدان لذت‌جویی اجتماعی و اعتیاد به اینترنت نقش تعدیل‌کننده (01/0P<) داشت. درنهایت این نتایج نشان داد که فقدان لذت‌جویی اجتماعی می‌تواند اعتیاد به اینترنت را در دانشجویان پیش‌بینی کند و ویژگی شخصیتی برون‌گرایی و درون‌گرایی در ارتباط بین این دو متغیر نقش تعدیل‌کننده ایفا می‌کند.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
دریافت: 1402/2/18 | پذیرش: 1402/3/17 | انتشار الکترونیک: 1402/11/8
دریافت: 1402/2/18 | پذیرش: 1402/3/17 | انتشار الکترونیک: 1402/11/8
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |