سال 12، شماره 11 - ( بهمن 1402/ پیاپی 92 1402 )
سال 12 شماره 11 صفحات 192-181 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم انسانی، موسسه آموزش عالی طلوع مهر قم، قم، ایران.
2- استادیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران. ،garavand.h@lu.ac.ir
2- استادیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران. ،
چکیده: (1246 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر مدلیابی رفتار تدریس خلاقانه بر مبنای توانمندسازی روانشناختی با میانجیگری خودکارآمدی خلاق در معلمان مدارس کمتوان ذهنی بود. این پژوهش توصیفی- همبستگی به روش مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعهی آماری پژوهش شامل تمامی معلمان شاغل در مقطع ابتدایی، متوسطه اول و دوم مدارس کم توان ذهنی استان قم در سال تحصیلی در سال تحصیلی 1402-1401 به تعداد 674 نفر بود. حجم نمونه آماری برابر 203 نفر تعیین شد که به روش نمونهگیری در دسترس به شیوه آنلاین انجام شد. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه تدریس خلاق (CTQ، محبیامین و همکاران، 1392)، توانمندسازی روانشناختی (PEQ، اسپریتزر و میشرا، 1995) و خودکارآمدی خلاق (CSEQ، بیگیتو، 2006) بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل معادلات ساختاری استفاده شد. یافتهها نشان داد که مدل از برازش خوبی برخوردار بوده و توانمندسازی روانشناختی و خودکارآمدی خلاق بر رفتار تدریس خلاقانه اثر مستقیم و معنادار داشتند (01/0>P). همچنین توانمندسازی روانشناختی با میانجیگری خودکارآمدی خلاق بر رفتار تدریس خلاقانه معلمان اثر غیرمستقیم و معناداری داشت (01/0>P). نتایج پژوهش حاکی از اهمیت نقش توانمندسازی روانشناختی و خودکارآمدی خلاق در ارتقای تدریس خلاق معلمان بوده و توصیه میشود کارگاههای آموزشی در این زمینه برگزار گردد.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی تربیتی
دریافت: 1402/6/12 | پذیرش: 1402/8/11 | انتشار الکترونیک: 1402/11/10
دریافت: 1402/6/12 | پذیرش: 1402/8/11 | انتشار الکترونیک: 1402/11/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |