سال 13، شماره 1 - ( فروردین 1403/ پیاپی 94 1403 )                   سال 13 شماره 1 صفحات 40-29 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان­شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2- استاد، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. ، fara@khu.ac.ir
3- دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
چکیده:   (2896 مشاهده)
هدف این پژوهش شناسایی عوامل روانی، اجتماعی و فرهنگی بهزیستی روانشناختی زنان 25 تا 35 ساله ایرانی بود. رویکرد این پژوهش کیفی به روش نظریه زمینه‌ای بود. به این منظور 13 نفر از متختصصان حوزه زنان در سال 1398 تا 1401 به طور هدفمند از شهر تهران انتخاب و تا رسیدن دادهها به حد اشباع مورد مصاحبه قرار گرفتند. جمع آوری و تحلیل داده‌ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی و بر اساس رویکرد استراوس و کوربین  (2014) انجام شد. از 998 کد باز شامل 22 عامل به دست آمد که  فرهنگ‌پنداری ضعیف، عدم پذیرش تغییر انتظارات زنان، عدم توان مدیریت محدودیت‌ها، معنا نداشتن زندگی، به تعویق افتادن نقش‌ها، کمال گرایی منفی، ارجحیت نیازهای بیرونی و نادیده گرفتن تفاوت‌ها و استعدادهای فردی می‌تواند بهزیستی روانشناختی زنان 25 تا 35 ساله ایرانی را به چالش بکشد. فرهنگ، خانواده و آموزش و پرورش عوامل تعدیل کننده و رضایت از جنسیت، توانایی مدیریت هیجانی، مسئولیت پذیری و قدرت سازگاری عوامل میانجی بودند که می‌توانند روی آن اثر گذار باشند. به روز رسانی علم روانشناسی، حمایت اجتماعی، بازسازی ارزش‌ها، احیای روابط اجتماعی واقعی نسبت به روابط مجازی، به روز رسانی برنامه‌های آموزش و پرورش، بالا بردن سواد سلامت روان و فرهنگ سازی فضای مجازی عوامل ارتقا دهنده آن بودند. یافتههای این پژوهش تعریف بهزیستی روان شناختی زنان ایرانی و مبانی نظری آن را  برجسته کرده است و توجه به یافتههای آن گسترش مفهوم بهزیستی روان شناختی در سایر فرهنگ ها را درپی خواهد داشت.
متن کامل [PDF 1186 kb]   (1101 دریافت)    
نوع مقاله: کیفی | موضوع مقاله: روانشناسی عمومی
دریافت: 1402/7/18 | پذیرش: 1402/8/27 | انتشار الکترونیک: 1403/1/15

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.