1- دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
2- استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران. ، mohsen.masoobifar@kiau.ac.ir
3- استادیار گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
4- استادیار گروه روانشناسی، واحد علوم تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده: (2175 مشاهده)
هدف این پژوهش پیشبینی خستگی روانی بر اساس سبک دلبستگی اجتنابی و خودگردانی و عملکرد مختل در زوجین مراجعهکننده به درمانگاههای شهر تهران بود. پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء پژوهشهای کاربردی و از لحاظ روش توصیفی_ همبستگی است. جامعه آماری در این پژوهش شامل کلیه زوجهای مراجعهکننده به درمانگاههای روانشناسی و مشاوره منطقه 6 و 7 شهر تهران در سال 1401 بودند که از میان آنها 186 زوج به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل فرسودگی زناشویی پاینز (CBM، 1996) پرسشنامه دلبستگی کولینز و رید (RAAS، 1990) پرسشنامه طرحوارههای ناسازگار اولیه یانگ (YSQ-SF، 2005) بود. روش تحلیل دادهها، تحلیل رگرسیون به روش همزمان بود. یافتهها نشان داد که بین سبک دلبستگی اجتنابی و خودگردانی با خستگی روانی رابطه معنارای جود دارد (05/0>p). و 1/17 درصد از واریانس خستگی روانی را تبیین میکنند. از یافتههای فوق میتوان نتیجه گرفت که دلبستگی اجتنابی، خودگردانی و عملکرد مختل در پیشبینی خستگی روانی نقش اساسی دارد.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی عمومی دریافت: 1402/8/16 | پذیرش: 1402/9/8 | انتشار الکترونیک: 1403/2/10