سال 13، شماره 5 - ( مرداد 1403/ پیاپی 98 1403 )                   سال 13 شماره 5 صفحات 238-229 | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: http://ethics.research.ac.ir/IR.ACECR.ROYAN.REC.1401.012

XML English Abstract Print


1- کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران.
2- استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران. ، kachooei.m@usc.ac.ir
چکیده:   (2087 مشاهده)
پژوهش­حاضر با هدف مقایسه صمیمیت­زناشویی، خودکارآمدی ­والدینی و راهبردهای­تنظیم­شناختی­هیجان والدین کودکان مبتلا به سرطان و والدین کودکان سالم انجام شد.  این مطالعه از نوع علی مقایسه­ای بود. از میان والدینی که به بیمارستان محک شهر تهران در سال­های 1400 و 1401مراجعه کردند، 146 والد دارای کودک مبتلا به سرطان و 146 والد دارای کودک سالم به‌صورت نمونه‌گیری در ­دسترس از شهر تهران انتخاب شدند و پرسشنامه ­صمیمیت­زناشویی (MIS، والکر و تامپسون ، 1983)، مقیاس خودکارآمدی والدینی (PSAM، دومکا و دیگران، 1996) و راهبردهای تنظیم­شناختی­هیجان (CERQ؛ گرانفسکی و کرایچ، 2006) را تکمیل کردند. برای تجزیه ­‌و ­تحلیل­ داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره  استفاده شد. نتایج آزمون تحلیل واریانس نشان داد که تفاوت معنی­داری در میانگین تمامی متغیرها (به غیر از کم اهمیت شماری) در دو گروه مشاهده شد. بررسی نتایج نشان داد که میانگین صمیمیت زناشویی، خودکارآمدی والدینی و نمره کل راهبردهای انطباقی در گروه سالم بیشتر از گروه دارای کودک مبتلا به سرطان بود (05/0>p) و میانگین کل راهبردهای غیرانطباقی در گروه دارای کودک مبتلا به سرطان بیشتر از گروه سالم بود (05/0>p). نتایج پژوهش نشان داد که شرایط بیماری کودکان سرطانی می­تواند بر جنبه­هایی از روابط زناشویی و برخی از متغیرهای روان­شناختی والدین از جمله خودکارآمدی آنها تأثیر منفی گذاشته و راهبردهای تنظیم شناختی هیجان آن­ها با شرایط دشوار تا حدی متفاوت از کودکان عادی است.
متن کامل [PDF 483 kb]   (976 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: سلامت
دریافت: 1402/9/6 | پذیرش: 1402/12/12 | انتشار الکترونیک: 1403/5/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.