سال 13، شماره 4 - ( تیر 1403/ پیاپی 97 1403 )
سال 13 شماره 4 صفحات 244-235 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2- کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. ،safdariz.elim321@gmail.com
2- کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. ،
چکیده: (2197 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی طرح‌واره‌درمانی و درمان هیجان‌مدار بر کیفیت روابط زناشویی در زنان آسیب‌دیده از خیانت همسر بود. روش پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری سه‌ماهه بود جامعه آماری پژوهش حاضر متشکل از تمامی زنان آسیب‌دیده از خیانت همسر مراجعه‌کننده به کلینیک‌های روانشناسی منطقه 1 شهر تهران در شش‌ماهه اول سال 1402 بود که تعداد 45 نفر به شیوه هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه قرار گرفتند. ابزار این پژوهش پرسشنامه کیفیت روابط زناشویی باسبی و همکاران (1995، RDAS) بود. مداخله هیجان‌محور بسته آموزشی جانسون (2004) و پروتکل طرح‌واره‌محور یانگ و همکاران (۲۰۰۳) در 9 جلسه 120 دقیقه‌ای هفته‌ای دو بار به صورت گروهی برای گروه آزمایش اول و دوم اجرا شد. داده‌ها با بهره‌گیری از تحلیل واریانس آمیخته تجزیه‌وتحلیل شدند. نتایج تحلیل واریانس نشان داد بین گروه‌ها در پس‌آزمون و پیگیری کیفیت روابط زناشویی تفاوت معناداری وجود دارد (05/0>P)، و نتایج نشان داد بین میزان اثربخشی طرح‌واره‌درمانی و درمان هیجان‌مدار در بهبود کیفیت روابط زناشویی تفاوت معنادار وجود نداشت (05/0<P). می‌توان این‌گونه نتیجه گرفت که طرح‌واره‌درمانی و درمان هیجان‌مدار دو روش مؤثر بر پذیرش همسر زوجین دارای اختلاف زناشویی هستند.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
مشاوره
دریافت: 1402/9/23 | پذیرش: 1402/10/12 | انتشار الکترونیک: 1403/4/10
دریافت: 1402/9/23 | پذیرش: 1402/10/12 | انتشار الکترونیک: 1403/4/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |