سال 13، شماره 2 - ( اردیبهشت 1403 / پیاپی 95 1403 )                   سال 13 شماره 2 صفحات 36-25 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران. ، fsa@kashanu.ac.ir
2- کارشناسی ارشد، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.
چکیده:   (2991 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی خودشفقت‌ورزی در رابطه بین طرحواره‌های ناسازگار اولیه با کیفیت زندگی و پریشانی روان‌شناختی در دانش‌آموزان دختر بود. روش تحقیق توصیفی-همبستگی از نوع مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش‌آموزان دختر 20-15 ساله شهرستان کاشان در سال تحصیلی1403-1402بود که از میان آنها تعداد 220 دانش‌آموز به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت گردآوری داده‌ها از مقیاس پریشانی روان‌شناختی (DASS-21، لاویبوند و لاویبوند، 1995)، پرسشنامه خودشفقت‌ورزی (SCQ، نف، 2003)، پرسشنامه کیفیت زندگی (WHOQOL-BREF، سازمان جهانی بهداشت، 1996) و فرم کوتاه طرحواره‌های ناسازگار اولیه (YSQ-SF، یانگ، 1999) استفاده شد. داده‌ها به‌ وسیله تحلیل معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تمام طرحواره‌ها بر کیفیت زندگی و خودشفقت‌ورزی به صورت منفی و معنا­دار و بر پریشانی روان‌شناختی به صورت مثبت و معناداری اثر مستقیم دارند (05/0>p). همچنین، خودشفقت‌ورزی به صورت مثبت و معنادار بر کیفیت زندگی و به صورت منفی و معنادار بر پریشانی روان‌شناختی اثر مستقیم دارد و تمام حوزه‌های طرحواره‌های ناسازگار اولیه، به‌طور غیرمستقیم، می‌توانند بر کیفیت زندگی و پریشانی روان‌شناختی تأثیر بگذارند (05/0>p). مدل از برازش مطلوب برخوردار بود. می‌توان نتیجه گرفت که خودشفقت‌ورزی میان حوزه‌های طرحواره‌ای با کیفیت زندگی و پریشانی روان‌شناختی دانش‌آموزان دختر نقش میانجی‌گری ایفا می‌کند‌‌.
متن کامل [PDF 757 kb]   (2109 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی
دریافت: 1402/10/15 | پذیرش: 1402/12/17 | انتشار الکترونیک: 1403/2/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.