سال 13، شماره 6 - ( شهریور 1403/ پیاپی 99 1403 )                   سال 13 شماره 6 صفحات 148-139 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی بالینی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران.
2- استادیار روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی بالینی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران. ، aleyasin_psychology@yahoo.com
چکیده:   (2740 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی بازی‌درمانی کودک‌محور بر مشکلات رفتاری و تنظیم شناختی هیجان در کودکان دارای نشانگان اختلالات اضطرابی بود. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه‌ی آماری پژوهش شامل کلیه‌ی کودکان 4 تا 7 سال دارای نشانگان اختلالات اضطرابی شهر فریدون‌کنار در سال 1401 بود که از بین آنها 75 کودک به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. سپس از میان این کودکان، 30 کودک که دارای بالاترین نمره در مقیاس اضطراب بودند، به صورت تصادفی در دو گروه (15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل) جایگذاری شدند. ابزارهای سنجش شامل مقیاس اضطراب کودکان پیش‌دبستانی اسپنس و همکاران (2001PAS, )، پرسشنامه مشکلات رفتاری راتر و همکاران (1967BPS, ) و پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گراس و جان (2003CERQ, ) بود. گروه آزمایش طی هشت جلسه‌ی 45 دقیقه‌ای و هفته‌ای دو بار تحت مداخله‌ی مبتنی بر بازی‌درمانی کودک‌محور لندرث (1993) قرار گرفتند. جهت تجزیه‌ و تحلیل داده‌ها از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد با کنترل اثر پیش‌آزمون، بین میانگین پس‌آزمون مشکلات رفتاری و تنظیم شناختی هیجان در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری در سطح 05/0p< وجود دارد. در نتیجه بازی‌درمانی کودک‌محور می‌تواند به‌عنوان روش کارآمدی در بهبود مشکلات رفتاری و تنظیم شناختی هیجان کودکان دارای نشانگان اختلالات اضطرابی مورد استفاده قرار گیرد.
متن کامل [PDF 472 kb]   (1471 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی
دریافت: 1402/10/17 | پذیرش: 1402/11/1 | انتشار الکترونیک: 1403/6/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.