سال 13، شماره 7 - ( مهر 1403 / پیاپی 100 1403 )
سال 13 شماره 7 صفحات 170-161 |
برگشت به فهرست نسخه ها
ساناز بی شیوه*1 
، بهمن اکبری2
، بهمن اکبری2
1- کارشناس ارشد مشاوره خانواده، گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. ، s.bishiveh73@gmail.com
2- استاد، گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.
2- استاد، گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.
چکیده: (1971 مشاهده)
هدف از این مطالعه تعیین نقش میانجی نگرانی از طرد در رابطه بین تجربه غفلت در کودکی و رفتارهای پرخاشگرانه در نوجوانان بود. روش پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری پژوهش را کلیه دانشآموزان دختر متوسطه اول شهر صومعه سرا در سال تحصیلی 1403-1402 تشکیل دادند. 260 دانش آموز دختر به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای مشارکت داشتند. برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامهی پرخاشگری (AQ) باس و پری (1992)، پرسشنامهی حساسیت به طرد (RSQ) داونی و فلدمن (199۶) و پرسشنامهی ترومای کودکی (CTQ) برنستاین و همکاران (2003) استفاده شد. به منظور تحلیل دادهها از روش مدلیابی معادلات ساختاری و بوت استرپ استفاده شد. نتایج ضرایب مسیر بیانگر این بود که مدل پیشنهادی در مجموع 40% از واریانس پرخاشگری را در شرکتکنندگان پیشبینی میکند و از برازش مطلوب برخوردار بود. نتایج نشان داد که اثر مستقیم تجربه غفلت و نگرانی از طرد بر پرخاشگری معنادار بود، همچنین اثر مستقیم تجربه غفلت بر نگرانی از طرد معنادار بود (05/0>P). نتایج دیگر نشان داد که نگرانی از طرد بین تجربه غفلت در دوران کودکی و پرخاشگری نقش میانجی دارد (05/0>P). نتایج این مطالعه دلالت بر این داشت که تجربه غفلت در دوران کودکی میتواند موجب افزایش رفتارهای پرخاشگرانه در نوجوانان گردد؛ همچنین این رابطه میتواند به واسطه افزایش نگرانی از طرد واسطهگری شود.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
دریافت: 1402/11/5 | پذیرش: 1402/11/26 | انتشار الکترونیک: 1403/7/10
دریافت: 1402/11/5 | پذیرش: 1402/11/26 | انتشار الکترونیک: 1403/7/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |