سال 13، شماره 6 - ( شهریور 1403/ پیاپی 99 1403 )                   سال 13 شماره 6 صفحات 170-159 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print

مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و ‌درمان وجودی بر تاب‌آوری دانش‌آموزان دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر
زهره شریف1 ، علیرضا مرآتی*2 ، مهدی یوسف‌وند3
1- دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.
2- استادیار، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. ، Alirezamerati@pnu.ac.ir
3- استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.
چکیده:   (2760 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان وجودی بر تاب‌آوری دانش‌آموزان دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر انجام شد. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون، با گروه کنترل و پیگیری دو ماهه بود. جامعه‌آماری پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه دوم بود که در سال تحصیلی 1403-1402در مدارس شهر کرج مشغول به تحصیل بودند؛ 45 دانش‌آموز با روش نمونه‌گیری هدفمند وارد مطالعه شدند و بطور تصادفی در دوگروه آزمایش و یک گروه گواه (هرگروه 15 نفر) قرار گرفتند. شرکت‌کنندگان گروه آزمایش اول (درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد) و دوم (درمان وجودی) طی 10جلسه (هرجلسه70دقیقه‌) تحت مداخله‌ قرار گرفتند. ابزار پژوهش مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC، 2003) و ویرایش چهارم پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر (GADQ-IV، نیومن و همکاران، 2002) بود. داده‌ها با روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شد. نتایج نشان داد که هر دو روش مداخله‌ی درمان پذیرش و تعهد و درمان وجودی به طور معنا‌داری باعث افزایش تاب‌آوری و کاهش اختلال اضطراب فراگیر شد (01/0P<) و این یافته تا مرحله پیگیری ماندگار بود. همچنین درمان وجودی در مقایسه با درمان پذیرش و تعهد بر افزایش تاب‌آوری و کاهش اضطراب فراگیر اثربخش‌تر است (01/0>P). بنابراین، می­توان برای افزایش تاب‌آوری و کاهش اختلال اضطراب فراگیر از درمان پذیرش و تعهد و درمان وجودی استفاده کرد، اما درمان وجودی دارای ارجحیت است.
واژه‌های کلیدی: اختلال اضطراب فراگیر، تاب‌آوری، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، روان‌درمانی وجودی، دانش آموزان دختر
متن کامل [PDF 477 kb]   (1476 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی
دریافت: 1403/1/18 | پذیرش: 1403/3/27 | انتشار الکترونیک: 1403/6/10
بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.