Research code: ۱۱۷۴۸۲۶۳۱۷۹۵۷۵۱۱۴۰۰۱۶۲۴۸۱۳۹۴
Ethics code: IR.IAU.RASHT.REC.1401.028
1- دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.
2- استادیار، گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. ، asadimajreh_psy@yahoo.com
3- استادیار، گروه پرستاری و مامایی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.
چکیده: (2034 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف بررسی مدل ساختاری رابطه بین ذهنآگاهی و احساس تنهایی به همراه نقش میانجی پریشانی روانشناختی در دانشجویان با تجربه شکست عاطفی اجرا شد. روش پژوهش حاضر توصیفی _همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این مطالعه تمامی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت در سال تحصیلی 1401-1400 بودند که 314 نفر از آنها با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند بهعنوان نمونه انتخاب شدند. پرسشنامههای پژوهش شامل: پرسشنامه احساس تنهایی LS) ، آشر و همکاران، 1984)، پرسشنامه ذهنآگاهی FFMQ) ، بائر و همکاران، 2006)، و پرسشنامه پریشانی روانشناختی K10)، کسلر و همکاران، 2002) بود. دادهها با روش تحلیل معادلات ساختاری قرار گرفت. یافتهها نشان داد که مدل از برازش مطلوبی برخوردار بود. برآورد اثر مستقیم ذهنآگاهی بر احساس تنهایی، منفی و معنادار؛ اثر مستقیم ذهنآگاهی بر پریشانی روانشناختی، منفی و معنادار؛ و اثر مستقیم پریشانی روانشناختی بر احساس تنهایی، مثبت و معنادار بود (05/0>p). همچنین اثر غیرمستقیم پریشانی روانشناختی در ارتباط بین ذهنآگاهی و احساس تنهایی، منفی و معنادار بود (05/0>p). از یافتههای فوق میتوان نتیجه گرفت نقش میانجی پریشانی روانشناختی در ارتباط بین ذهنآگاهی و احساس تنهایی در دانشجویان با تجربه شکست عاطفی تایید شد.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
سلامت دریافت: 1403/1/26 | پذیرش: 1403/4/19 | انتشار الکترونیک: 1403/11/10