سال 13، شماره 10 - ( دی ماه 1403/ پیاپی 103 1403 )                   سال 13 شماره 10 صفحات 130-121 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.
2- کارشناسی ارشد راهنمایی و مشاوره، گروه مشاوره، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3- استادیار روانشناسی سلامت، گروه پرستاری و مامایی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. ، mousavi.msc@gmail.com
چکیده:   (2165 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه استرس ادراک شده و نوموفوبیا با نقش میانجی حمایت اجتماعی در دانشجویان انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی از نوع مدل­یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت در سال 1402 بودند. 220 نفر از دانشجویان به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان در یک نظرسنجی آنلاین شرکت کردند و به مقیاس استرس ادراک شده (PSS؛ کوهن و همکاران، 1983)، پرسشنامه نوموفوبیا (NMP-Q؛ یلدریم و کوریا، 2015) و مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک شده (MSPSS؛ زیمت و همکاران، 1988) پاسخ دادند. تحلیل داده­ها به روش مدل­یابی معادلات ساختاری انجام شد. شاخص­های برازش دلالت بر این داشت که مدل پیشنهادی از برازش مطلوب برخوردار بود. نتایج نشان داد که استرس ادارک شده به­طور مثبت و حمایت اجتماعی به­طور منفی بر نوموفوبیا اثر مستقیم داشت؛ همچنین استرس ادارک شده به­طور منفی بر حمایت اجتماعی اثر مستقیم و معنادار داشت (05/0>P). نتایج آزمون بوت استرپ نشان داد که حمایت اجتماعی بین استرس ادارک شده و نوموفوبیا نقش میانجی داشت (05/0>P). نتایج این پژوهش دلالت بر این داشت که استرس ادراک شده به­طور مستقیم و با نقش میانجی حمایت اجتماعی بر نوموفوبیا اثر می­گذارد.
واژه‌های کلیدی: حمایت اجتماعی، استرس، نوموفوبیا.
متن کامل [PDF 515 kb]   (1130 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی
دریافت: 1403/4/15 | پذیرش: 1403/5/6 | انتشار الکترونیک: 1403/10/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.