سال 14، شماره 2 - ( اردیبهشت 1404/ پیاپی 107 1404 )                   سال 14 شماره 2 صفحات 154-145 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print

اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت به والدین بر میزان استرس، سلامت روان و انگیزه تحصیلی در فرزندان آن‌ها
ندا غلامرضائی1 ، جواد خلعتبری*2 ، عفت تویر سیاری3
1- کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده روان­شناسی و علوم تربیتی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.
2- دانشیار گروه روان­شناسی، دانشکده روان­شناسی و علوم تربیتی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. ، jkhalatbari@tiau.ac.ir
3- کارشناسی ارشد روانشناسی مثبت­گرا، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور واحد رامسر، رامسر، ایران.
چکیده:   (1533 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت به والدین بر میزان استرس، سلامت روان و انگیزه تحصیلی در فرزندان آن­ها  انجام گردید. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه والدین دانش­آموزان پایه دهم و یازدهم شهرستان رشت در سال 1402 بودند. 30 نفر، به عنوان نمونه با استفاده از روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند که به صورت تصادفی به 2 گروه 15 نفری (گروه آزمایش و گواه) تقسیم شدند. از مقیاس استرس ادراک شده (PSS، کوهن و همکاران، 1983)،  فهرست تجدیدنظر شده علائم بالینی (SCL-90، دراگوتیس و همکاران، 1973)، مقیاس انگیزش تحصیلی (AMS، والراند و همکاران، 1992) و همچنین پروتکل 8 جلسه­ای (هر دو هفته یک جلسه و هر جلسه 90 دقیقه) برنامه آموزشی فرزندپروری مثبت برای جمع آوری داده­ها و مداخله استفاده شد. داده­ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری تجزیه‌ و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پس آزمون استرس، سلامت روان و انگیزه تحصیلی در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری وجود دارد (001/0p<). می­توان نتیجه گرفت که برنامه آموزشی فرزندپروری مثبت بر کاهش استرس و افزایش سلامت روان و انگیزه تحصیلی موثر بوده است.
واژه‌های کلیدی: انگیزه تحصیلی، فرزندپروری مثبت، استرس، سلامت روان.
متن کامل [PDF 507 kb]   (610 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی
دریافت: 1403/8/27 | پذیرش: 1403/9/5 | انتشار الکترونیک: 1404/2/10
بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.