سال 14، شماره 5 - ( مرداد 1404/ پیاپی 110 1404 )                   سال 14 شماره 5 صفحات 110-103 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری تخصصی روان‌شناسی تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2- استادیار گروه مشاوره و تربیت، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ، afsanghanbari@gmail.com
3- استاد تمام گروه روان­شناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه­ خوارزمی، تهران، ایران.
چکیده:   (1428 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف پیش­بینی تحول مثبت نوجوانی در دانش­آموزان بر اساس انعطاف­پذیری روان‌شناختی و شفقت به خود انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی_همبستگی از نوع تحلیل رگرسیون بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر تهران در سال 1402 بودند که به روش نمونه‌گیری در دسترس به تعداد 264 نفر انتخاب و پرسشنامه را تکمیل کردند. ابزارهای این پژوهش شامل مقیاس تحول مثبت نوجوانی (PYDS، گلدوف و همکاران، 2014)، پرسشنامه پذیرش و عمل - نسخه دوم (AAQ-II، باند و همکاران، 2011) و مقیاس شفقت به خود فرم کوتاه (SCS-SF، ریس، 2011) بودند. داده­ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شدند. یافته­ها نشان داد که بین انعطاف­پذیری روان‌شناختی و شفقت به خود با تحول مثبت نوجوانی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (01/۰p‹). همچنین انعطاف­پذیری روان‌شناختی و شفقت به خود  در مجموع 25 درصد از تغییرات تحول مثبت نوجوانی را تبیین کردند (۰01/۰p‹). این نتایج نشان می­دهد که انعطاف­پذیری روان‌شناختی و شفقت به خود می­توانند تبیین کننده تحول مثبت نوجوانی در دانش­آموزان باشند و لزوم توجه به این عوامل در تعامل با یکدیگر در برنامه­های ارتقا تحول مثبت نوجوانی ضروری است.
متن کامل [PDF 447 kb]   (554 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی عمومی
دریافت: 1403/10/11 | پذیرش: 1403/10/18 | انتشار الکترونیک: 1404/5/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.