سال 14، شماره 12 - ( اسفند 1404/ پیاپی 117 1404 )
سال 14 شماره 12 صفحات 260-251 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.
2- گروه روانشناسی سلامت، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. ،m.aghelmasjedi@iau.ac.ir
2- گروه روانشناسی سلامت، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. ،
چکیده: (278 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی کیفیت روابط زناشویی زنان و مردان مبتلا به اختلال کاستی توجه/ بیشفعالی براساس اهمالکاری زناشویی و تکانشگری هیجانی انجام شد. روش پژوهش توصیفی توصیفی- همبستگی بود. برای دستیابی به هدف از بین زنان و مردان متأهل مراجعه کننده به مطبهای روانپزشکی منطقه یک شهر تهران در بازه زمانی اواخر فروردین تا اواسط تیرماه سال 1403 که تشخیص قطعی اختلال کاستی توجه/ بیشفعالی دریافت نمودند، 119 زن و مرد مبتلا به صورت در دسترس وارد مطالعه شدند. سپس با استفاده از پرسشنامه اهمالکاری زناشویی (MPQ، قربانینژاد، 1391)، مقیاس تکانشگری بارات (BIS، پاتن و همکاران، 1995) و کیفیت زناشویی (RDAS، باسبی و همکاران، 1995) مورد سنجش قرار گرفتند. همچنین، یافتههای حاصل از آزمون رگرسیون چندگانه نشان داد که اهمالکاری زناشویی (001/0=P ، 489/0-= β) قویترین پیشبین، و تکانشگری حرکتی (001/0=P ، 274/0- = β) و بیبرنامگی (198/0-=P ، 198/0-= β) پیشبینی کننده معنادار کیفیت روابط زناشویی است؛ و متغیرهای پیشبین قادر به تبیین 43/0 از واریانس کیفیت روابط زناشویی بودند (05/0>P). بنابراین نتایج پژوهش حاضر نشان میدهد که توجه زوجدرمانگران به اهمالکاری زناشویی و تکانشگری هیجانی (بیبرنامگی، تکانشگری حرکتی) میتواند در تبیین کیفیت روابط زناشویی زنان و مردان مبتلا به اختلال کاستی توجه/ بیشفعالی نقش داشته باشد.
واژههای کلیدی: اهمالکاری زناشویی، تکانشگری هیجانی، کیفیت روابط زناشویی، اختلال کاستی توجه/ بیشفعالی.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی خانواده
دریافت: 1404/1/22 | پذیرش: 1404/5/21 | انتشار الکترونیک: 1404/12/10
دریافت: 1404/1/22 | پذیرش: 1404/5/21 | انتشار الکترونیک: 1404/12/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |