سال 15، شماره 3 - ( خرداد 1405 / پیاپی 120 1405 )                   سال 15 شماره 3 صفحات 92-83 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشجوی کارشناسی ­ارشد روان­شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2- دانشجوی کارشناسی ­ارشد روان­شناسی عمومی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان­شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3- استاد گروه روان­شناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان­شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. ، nmikaeili@uma.ac.ir
4- دانشجوی کارشناسی ­ارشد مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان­شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
چکیده:   (1097 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری گروهی بر انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و اجتناب تجربی والدین کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم بود. این پژوهش نیمه­آزمایشی با طرح پیش­آزمون-پس­آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل والدین دارای کودک مبتلا به اختلال طیف اوتیسم مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر ارومیه در سال ۱۴۰3 - 1404 بود که از میان آنها تعداد 28 نفر به صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه، آزمایش (14 نفر) و گروه کنترل (14 نفر) گمارده شدند. داده­ها با استفاده از پرسشنامه انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و واندرول CFI (2010) و پرسش‌نامه چندبعدی اجتناب تجربی گامز و همکاران MEAQ (2011) جمع­آوری شد. گروه آزمایش در برنامه مداخله‌ای درمان شناختی رفتاری گروهی به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای طی دو ماه شرکت کردند. داده­ها به روش تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر مورد تجزیه ‌و تحلیل قرار گرفت. یافته­ها نشان داد نمرات در متغیر انعطاف‌پذیری روان­شناختی بین مراحل پیش­آزمون، پس‌آزمون و پیگیری (05/0>p، 3/09d=) معنادار است. در متغیر اجتناب تجربی نیز تفاوت بین مراحل پیش­آزمون، پس‌آزمون و پیگیری (05/0>p، 90/1- d=) معنادار گزارش شد. بر اساس نتایج حاصل از پژوهش، درمان شناختی رفتاری گروهی با تقویت توانمندی‌های شناختی، هیجانی و رفتاری والدین، در کاهش اجتناب تجربی و افزایش انعطاف‌پذیری روان‌شناختی مؤثر است.
متن کامل [PDF 587 kb]   (492 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی خانواده
دریافت: 1404/2/24 | پذیرش: 1404/4/1 | انتشار الکترونیک: 1405/3/9

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.