سال 14، شماره 11 - ( بهمن 1404/ پیاپی 116 1404 )                   سال 14 شماره 11 صفحات 10-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: IR.UT.PSYEDU.REC.1403.046

XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2- دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. ، z.naghsh@ut.ac.ir
3- استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
چکیده:   (685 مشاهده)
هدف از پژوهش حاضر تدوین برنامه مبتنی بر آموزش مدیریت هدف و بررسی امکان‌سنجی آن بر بهبود کارکردهای اجرایی کودکان با اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی بود. در مرحله اول برنامه­ی آموزش مدیریت هدف تدوین و سپس روایی محتوایی آن با استفاده از نظرات 10 متخصص حوزه روانشناسی تأیید شد. در مرحله دوم، روش پژوهشی نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون  و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کودکان 8 تا 13 سال با اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی بود که در سال 1403 به کلینیک روانشناسی در شهر تهران مراجعه کرده بودند. براساس ملاکهای ورود و خروج 26 کودک واجد شرایط به روش نمونه‌گیری در‌دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (14 نفر) و کنترل (12 نفر) گمارده‌شدند. گروه آزمایش، برنامه را به صورت گروهی (طی 8 جلسه 60 دقیقه­ای) دریافت‌کردند. ابزار پژوهش پرسشنامه رتبه‌بندی عملکرد رفتاری کارکردهای اجرایی (BRIEF، جیویا و همکاران،  2000) بود که توسط والدین تکمیل‌شد. یافته­های حاصل از ارزیابی محتوای برنامه توسط خبرگان نشان داد، برنامه از روایی محتوایی مطلوب (95/0) برخوردار است. هم‌چنین یافته­های حاصل از تحلیل کواریانس چند‌متغیره نشان‌داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون بین میانگین پس‌آزمون کارکردهای اجرایی، کنترل مهاری، نظارت، برنامه‌ریزی و حافظه کاری تفاوت معناداری در سطح (05/0 p<) وجود داشت. از یافته‌های فوق می­توان نتیجه‌گرفت که برنامه مبتنی بر آموزش مدیریت هدف بر کارکردهای اجرایی اثربخش و باعث بهبود کارکردهای اجرایی در کودکان با اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی می شود.
متن کامل [PDF 565 kb]   (468 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی تربیتی
دریافت: 1404/2/28 | پذیرش: 1404/4/3 | انتشار الکترونیک: 1404/11/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.