سال 14، شماره 5 - ( مرداد 1404/ پیاپی 110 1404 )
سال 14 شماره 5 صفحات 160-151 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.BOJNOURD.REC.1404.001
1- دانشجوی دکترای مشاوره، گروه روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.
2- استادیار، گروه روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران. ،bakhshipur@bojnourdiau.ac.ir
3- استادیار، گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی خراسان، مشهد، ایران.
2- استادیار، گروه روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران. ،
3- استادیار، گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی خراسان، مشهد، ایران.
چکیده: (1192 مشاهده)
مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش تنظیم هیجان گروهی بر خودکارآمدی و تاب آوری در دانشجویان انجام شد. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پس آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری دو ماه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد در سال تحصیلی 1403 -1402 بود. 30 نفر با روش نمونهگیری غیرتصادفی در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) بهصورت تصادفی جایگذاری شدند. جهت جمعآوری دادهها از مقیاس خودکارآمدی (SES؛ جینکس و مورگان، 1999) و مقیاس تابآوری (RISC؛ کانر و دیویدسون، 2003) استفاده شد. آموزش تنظیم هیجان بر اساس گراس طی 8 جلسه برای گروه مداخله بهصورت گروهی اجرا شد. تحلیل دادهها به روش تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر انجام شد. یافته‌های مقایسه زوجی نشان داد که در گروه مداخله تغییرات پیشآزمون با پسآزمون و پیگیری در متغیرهای خودکارآمدی و تابآوری تفاوت معناداری وجود داشت (05/0>P)؛ اما بین پسآزمون و پیگیری در دو متغیر خودکارآمدی و تابآوری تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<P)؛ که نشان دهنده ثبات تغییرات در طول زمان است. در مجموع میتوان نتیجه گرفت که آموزش تنظیم هیجان گروهی یک مداخله موثر در افزایش خودکارآمدی و تابآوری دانشجویان در طول زمان است.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی عمومی
دریافت: 1404/3/18 | پذیرش: 1404/4/6 | انتشار الکترونیک: 1404/5/10
دریافت: 1404/3/18 | پذیرش: 1404/4/6 | انتشار الکترونیک: 1404/5/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |