سال 14، شماره 10 - ( دی 1404/ پیاپی 115 1404 )                   سال 14 شماره 10 صفحات 220-211 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکترای مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاداسلامی، کرمانشاه، ایران.
2- استادیار، گروه علوم تربیتی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران. ، Sahar.mohammadi@iau.ac.ir
3- استادیار، گروه علوم تربیتی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
4- دانشیار، گروه علوم تربیتی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
چکیده:   (741 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی سرمایه‌های سازمانی و سرمایه‌های روان‌شناختی در رابطه بین رهبری خدمت‌گزار و مدیریت منابع انسانی رفاه‌محور در آموزش و پرورش بود. پژوهش حاضر توصیفی_همبستگی از نوع مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه پژوهش را مدیران، معاونان و دبیران مقاطع متوسطه اول و دوم شهر خرم‌آباد در سال تحصیلی 1404-1403 تشکیل دادند که از بین آنها با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده 285 نفر انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه مدیریت منابع انسانی رفاه‌محور (WBO-HRM، کوپر، 2019)، پرسشنامه رهبری خدمت‌گزار (SLQ، قلی‌پور و حضرتی، 1388)، پرسشنامه سرمایه فکری (ICQ، بونتیس، 1998) و  پرسشنامه سرمایه روان‌شناختی (PCQ، لوتانز، 2007) بود. داده‌ها با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته‌ها نشان‌دهنده برازش مطلوب داده‌ها با مدل پیشنهادی پژوهش بود. رهبری خدمت‌گزار، سرمایه سازمانی و سرمایه روان‌شناختی به‌صورت مستقیم قادر به پیش‌بینی مدیریت منابع انسانی رفاه‌محور بودند (05/0>p). رهبری خدمت‌گزار به‌صورت مستقیم قادر به پیش‌بینی سرمایه سازمانی و سرمایه روان‌شناختی بود (05/0>p). همچنین، سبک رهبری خدمت‌گزار توانست از طریق سرمایه سازمانی و سرمایه روانشناختی به‌صورت غیرمستقیم مدیریت منابع انسانی رفاه‌محور پیش‌بینی کند (05/0>p). این نتایج نشان می‌دهد که رهبری خدمت‌گزار با توجه به نقش مهم سرمایه‌های سازمانی و روان‌شناختی می‌تواند تبیین‌کننده مدیریت منابع انسانی رفاه‌محور باشد و لزوم توجه به این عوامل در تعامل با یکدیگر ضروری است.
متن کامل [PDF 709 kb]   (415 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی سازمانی
دریافت: 1404/6/7 | پذیرش: 1404/7/25 | انتشار الکترونیک: 1404/10/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.