سال 14، شماره 12 - ( اسفند 1404/ پیاپی 117 1404 )
سال 14 شماره 12 صفحات 210-201 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران. ،faribabashardoost@iau.ac.ir
2- گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران. ،
چکیده: (500 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش امیدمحور بر اضطراب مرگ، امیدواری و احساس تنهایی در سالمندان بود. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون - پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش سالمندان بالای 70 سال مقیم سرای سالمندان در سال 1403 شهر خرمآباد بود. جهت گزینش نمونه پژوهش به روش نمونهگیری در دسترس تعداد 50 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 25 نفری (25 نفر گروه آزمایش و 25 نفر گروه کنترل) گمارده شدند. شرکتکنندگان گروه آزمایش آموزش امیدمحور را در 8 جلسه هر جلسه90 دقیقه دریافت کردند و و گروه کنترل آزمایشی را دریافت نکرد. دادههای پژوهش با استفاده از پرسشنامههای اضطراب مرگ (DAS، تمپلر، 1970)، امیدواری (HQ، اشنایدر و همکاران، 1991) و پرسشنامه احساس تنهایی (UCLA، راسل و همکاران، 1980) گردآوری و به روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پس آزمون اضطراب مرگ، امیدواری و احساس تنهایی در سالمندان تفاوت معناداری در سطح 01/0 وجود داشت. با توجه به نتایج پژوهش حاضر میتوان نتیجه گرفت که توانمندسازی سالمندان با آموزش امیدمحور جزو رویکردهای آموزشی اثربخش بر اضطراب مرگ، امیدواری و احساس تنهایی در سالمندان است.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی عمومی
دریافت: 1404/6/9 | پذیرش: 1404/6/23 | انتشار الکترونیک: 1404/12/10
دریافت: 1404/6/9 | پذیرش: 1404/6/23 | انتشار الکترونیک: 1404/12/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |