سال 14، شماره 10 - ( دی 1404/ پیاپی 115 1404 )
سال 14 شماره 10 صفحات 210-201 |
برگشت به فهرست نسخه ها
حمید رضا احمدی1 
، قمر کیانی*2
، قمر کیانی*2
1- گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان، زنجان، ایران.
2- گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان، زنجان، ایران. ،t.my.20624@gmail.com
2- گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان، زنجان، ایران. ،
چکیده: (989 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی کیفیت خواب در رابطه بین استفاده آسیب‌زا از شبکه‌های اجتماعی و توانایی‌های شناختی در دانشجویان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری در این پژوهش متشکل از دانشجویان دانشگاه آزاد واحد زنجان در سال تحصیلی 1403-1404 بود که از بین آنها تعداد 368 نفر به روش نمونه گیری دردسترس، به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس اعتیاد به شبکه های اجتماعی (SMAS، خواجه احمدی و همکاران، 1395)، پرسشنامه توانایی های شناختی (CAQ، نجاتی، 1392) و پرسشنامه کیفیت خواب پیتزبورگ (PSQI، بویس و همکاران، 1988) استفاده شد. تحلیل داده‌ها به روش مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد. براساس یافته ها مدل پیشنهادی از برازش مطلوب برخوردار بود. یافته‌ها نشان داد که استفاده آسیب‌زا از شبکه‌های اجتماعی و کیفیت خواب بر توانایی‌های شناختی اثر مستقیم و معنادار داشتند (05/0>P)؛ همچنین استفاده آسیب‌زا از شبکه‌های اجتماعی بر کیفیت خواب اثر مستقیم و معنادار داشت (05/0>P)؛ نتایج آزمون بوت استرپ نیز نشان داد که کیفیت خواب در رابطه بین استفاده آسیب‌زا از شبکه‌های اجتماعی و توانایی‌های شناختی نقش میانجی داشتند (05/0>P). در مجموع یافته‌ها نشان داد که استفاده آسیب زا از شبکه‌های اجتماعی به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم با میانجی‌گری کیفیت خواب بر توانایی‌های شناختی دانشجویان اثر داشت.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
دریافت: 1404/8/6 | پذیرش: 1404/8/14 | انتشار الکترونیک: 1404/10/10
دریافت: 1404/8/6 | پذیرش: 1404/8/14 | انتشار الکترونیک: 1404/10/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |