سال 15، شماره 4 - ( تیر 1405/ پیاپی 121 1405 )                   سال 15 شماره 4 صفحات 92-83 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد علوم و تحقیقات نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.
2- کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی بالینی و تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3- دکتری روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
4- کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
5- استادیار گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پسنی 889-14665تهران، ایران. ، azsmgo@gmail.com
چکیده:   (1356 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر ذهنی‌سازی بر مهارت‌های تنظیم هیجان و رفتارهای پرخاشگرانه کودکان پسر قربانی خشونت خانگی انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون_پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کودکان پسر قربانی خشونت خانگی دارای پرونده در خانه‌های سلامت منطقه 7 شهر تهران در سال ۱۴۰4 بود. از بین جامعه هدف، با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند و بر اساس ملاک‌های ورود، تعداد ۳۰ کودک پسر قربانی خشونت خانگی انتخاب و به ‌صورت تصادفی در گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) گمارش شدند. ابزارهای اندازه‌گیری در این مطالعه چک ‌لیست تنظیم هیجان (ERC؛ شیلدز و سیچتی، 1997) و پرسشنامه پرخاشگری (BPAQ؛ باس و پری، 1992) بود. درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی در قالب ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای به صورت گروهی بر روی گروه آزمایش اجرا شد. داده­های پژوهش با استفاده از تحلیل کواریانس چند متغیری مورد تحلیل قرار گرفت. یافته­ها نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پس‌آزمون مهارت‌های تنظیم هیجان و رفتارهای پرخاشگرانه در گروه آزمایش و گواه  تفاوت معناداری در سطح 01/0>P وجود داشت. بنابراین، می­توان نتیجه گرفت که درمان گروهی مبتنی بر ذهنی‌سازی بر بهبود مهارت‌های تنظیم هیجان و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه کودکان پسر قربانی خشونت خانگی اثربخش بوده است.
متن کامل [PDF 572 kb]   (460 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی
دریافت: 1404/8/22 | پذیرش: 1405/1/19 | انتشار الکترونیک: 1405/4/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.