سال 15، شماره 2 - ( اردیبهشت 1405/ پیاپی 119 1405 )
سال 15 شماره 2 صفحات 314-303 |
برگشت به فهرست نسخه ها
کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران. ، mohadeseamere0@gmail.com
چکیده: (628 مشاهده)
پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی طرحواره درمانی گروهی بر حساسیت اضطرابی و فراهیجان منفی در نوجوانان مبتلابه افسردگی اساسی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری سهماهه بود. جامعه آماری شامل نوجوانان مبتلابه اختلال افسردگی اساسی بود که در سال 1404 به مراکز روانشناسی و روانپزشکی در شهر ساوه مراجعه کرده بودند. از میان آنها 30 نفر با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. جهت جمعآوری دادهها از پرسشنامه حساسیت اضطرابی فلوید و همکاران (ASI، 2005) و فراهیجان منفی میتمانسگروبر و همکاران (MIES، 2009) استفاده شد. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه گروهی و هفتگی مداخله را دریافت کرد. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر انجام شد. یافتهها نشان داد که بین پیشآزمون و پسآزمون حساسیت اضطرابی و فراهیجان منفی در گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری در سطح 001/0 وجود داشت و همچنین بین میانگین پسآزمون و پیگیری در گروه آزمایش تفاوت معناداری در سطح 001/0 وجود نداشت و نتایج در دوره پیگیری حفظ شد. براساس نتایج پژوهش میتوان گفت طرحواره درمانی گروهی مداخلهای مناسب جهت بهبود حساسیت اضطرابی و فراهیجان منفی در نوجوانان مبتلابه افسردگی است.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی عمومی
دریافت: 1404/11/23 | پذیرش: 1404/12/6 | انتشار الکترونیک: 1405/2/9
دریافت: 1404/11/23 | پذیرش: 1404/12/6 | انتشار الکترونیک: 1405/2/9
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |