سال 15، شماره 5 - ( مرداد 1405/ پیاپی 122 1405 )
سال 15 شماره 5 صفحات 30-21 |
برگشت به فهرست نسخه ها
روح الله صولت1 
، رضا پورحسین2 ، هادی بهرامی احسان3 ، عطا پورعباسی4 ، جواد حاتمی*5
، رضا پورحسین2 ، هادی بهرامی احسان3 ، عطا پورعباسی4 ، جواد حاتمی*5
1- دانشجوی دکتری، روان‌شناسی سلامت، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2- استاد، گروه علوم شناختی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3- استاد، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4- دانشیار، مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
5- استاد، گروه علوم شناختی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. ،jhatami@gmail.com
2- استاد، گروه علوم شناختی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3- استاد، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4- دانشیار، مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
5- استاد، گروه علوم شناختی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. ،
چکیده: (774 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر، طراحی و اثرسنجی یک مداخله بازی‌محور در زمینه دیابت بود. یک بازی سه‌بعدی واقعیت مجازی در سبک تیراندازی اول‌شخص توسط تیم توسعه‌دهنده در موتور یونیتی ساخته‌شد. جامعه آماری این پژوهش متشکل از کودکان و نوجوانان ۷ تا ۱۵ ساله شهر تهران بودند. نمونه‌گیری و مداخله از تابستان تا زمستان ۱۴۰۳ روی ۶۸ مراجع کلینیک مرکز طبی کودکان واقع در شهر تهران انجام شد. در سه گروه رقیب از سه مداخله اپلیکیشن نظارتی MySugr، مشاوره روان‌شناختی دیابت و دارودرمانی استفاده شد. شرکت‌کنندگان در چهار گروه به شکل تصادفی قرار گرفته و هر گروه مداخله متفاوتی را به مدت شش هفته دریافت کردند. در طول این بازه، متغیرهای متابولیکی اندازه‌گیری شده و تحلیل آماری با استفاده از طرح آنوا انجام شد. آموزش و مداخله بازی‌محور به شکل حضوری و تکمیل فرم‌ها به صورت آنلاین انجام شد. تفاوت آماری معنادار بین چهار گروه با سطح معناداری ۰۰۱/۰ در مورد فعالیت فیزیکی، و نیز سطح معناداری ۰۰۹/۰ در مورد کالری غذایی، نشان داد طرح انگیزشی بازی‌محور توانسته در ایجاد عادات ورزشی منظم و بهبود سلامت غذایی موفق باشد. در مورد شاخص توده جرمی(BMI) اثر معناداری مشاهده نشد. این مساله نشان می‌دهد اثرگذاری طرح بر شاخص‌های متابولیکی بلندمدت قابل اطمینان نیست. درمجموع پژوهش نشان می‌دهد طرح‌های بازی‌محور خصوصا در بستر واقعیت مجازی دارای پتانسیل تاثیرگذاری قدرتمندتری به نسبت طرح‌های مدیریت سلامت سنتی هستند. از این طرح‌ها می‌توان به صورت مکمل مداخلات پزشکی مرسوم استفاده کرد.
واژه‌های کلیدی: مداخله انگیزشی مبتنی بر بازی، واقعیت مجازی، اقتصاد رفتاری، متابولیسم، پایش سلامت، دیابت نوجوانان.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
سلامت
دریافت: 1405/1/5 | پذیرش: 1405/3/5 | انتشار الکترونیک: 1405/5/31
دریافت: 1405/1/5 | پذیرش: 1405/3/5 | انتشار الکترونیک: 1405/5/31
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |