سال 15، شماره 4 - ( تیر 1405/ پیاپی 121 1405 )
سال 15 شماره 4 صفحات 240-231 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. ،m.zarbakhsh@toniau.ac.ir
2- گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. ،
چکیده: (366 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی زوجدرمانی رفتاری یکپارچهنگر و زوجدرمانی طرحوارهمدار بر اعتماد زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی بود. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری دو ماه بود. جامعه آماری شامل زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی مراجعه کننده به مرکز مشاوره آرامش در شهر لاهیجان در سال 1404 بود. 45 نفر به روش نمونهگیری هدفمند به عنوان نمونه انتخاب و به روش تصادفی در سه گروه 15 نفره جایدهی شدند. جهت جمعآوری دادهها از مقیاس اعتماد (TS، رمپل و همکاران، 1985) استفاده شد. گروه آزمایش اول زوجدرمانی رفتاری یکپارچهنگر و گروه آزمایش دوم زوجدرمانی طرحوارهمدار را دریافت کرد. تحلیل دادهها به روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر انجام شد. نتایج نشان داد بین میانگین پیشآزمون و پسآزمون اعتماد در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود داشت (001/0>P). اما بین پسآزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<P) و نتایج در دوره پیگیری حفظ شدند. همچنین بین دو گروه آزمایش، تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0<P). بنابراین زوجدرمانی رفتاری یکپارچهنگر و زوجدرمانی طرحوارهمدار اثربخشی یکسانی بر اعتماد زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی دارند و میتوان از هر دو مداخله به عنوان رویکرد درمانی اثربخش استفاده کرد.
واژههای کلیدی: زوجدرمانی رفتاری یکپارچهنگر، زوجدرمانی طرحواره مدار، اعتماد، خیانت زناشویی، زنان.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی خانواده
دریافت: 1405/3/4 | پذیرش: 1405/3/16 | انتشار الکترونیک: 1405/4/10
دریافت: 1405/3/4 | پذیرش: 1405/3/16 | انتشار الکترونیک: 1405/4/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |