تحقیق حاضر در پی بررسی رابطه بین مسئولیت­پذیری با خودکارآمدی تحصیلی در دانش­آموزان دختر و پسر پایه ششم ابتدایی می­­باشد. روش تحقیق حاضر توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری شامل همه دانش آموزان مدارس شهرستان شاهین دژ در سال تحصیلی 94-93 بود. نمونه آماری تحقیق نیز شامل 234نفر از دانش­آموزان پایه ششم ابتدایی بودند، که به روش نمونه­گیری طبقه ای انتخاب شدند. از این تعداد، 122نفر(18/52درصد) دختر و 112نفر(81/47درصد) پسر بودند. برای سنجش باورهای خودکارآمدی تحصیلی و مسئولیت­پذیری دانش­آموزان به ترتیب از مقیاس مسئولیت­پذیری دانش­آموزان و خودکارآمدی تحصیلی کودکان و نوجوانان (SEQ-C) استفاده شد. داده­های جمع­آوری شده با استفاده از روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون ساده و آزمون تی دو نمونه مستقل تحلیل شدند. نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین مسئولیت­پذیری و خودکارآمدی تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (001/0, p<647/0=r).. نتایج آزمون تی مستقل نیز نشان داد  بین دانش آموزان دختر و پسر از نظر مسئولیت­پذیری (047/0p=) و خودکارآمدی تحصیلی (001/0p=) تفاوت معناداری وجود دارد. میانگین دختران در هر دو متغیر بیشتر از پسران بود. بنابراین مسئولیت­پذیری دانش­آموزان با خودکارآمدی تحصیلی آنان ارتباط مستقیم دارد. دانش­آموزانی که حس مسئولیت­پذیری بالایی دارند باورهای خوبی درباره خودکارآمدی تحصیلی خود دارند.