سال 8، شماره 2 - ( شماره پیاپی35/ اردیبهشت 1398 )                   سال 8 شماره 2 صفحات 142-133 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- کارشناسی ارشد، روان شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تربت جام
2- باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کاشمر
3- باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بیرجند ، t.mohammad2@gmail.com
چکیده:   (4161 مشاهده)
هدف: هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی روان درمانی مثبت نگر بر احساس امیدواری و بهزیستی روانشناختی بیماران مبتلا به ویتیلیگو(پیسی) بود.
روش: این پژوهش نیمه­آزمایشی، از نوع پیش­آزمون - پس­آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مراجعه کنندگان مرد و زن مبتلا به پیسی مراجعه کننده به بیمارستان حضرت ابوالفضل و مطب دکتر شرقی متخصص پوست شهرستان کاشمر در سال 1395 بودند، نمونه تحقیق با روش نمونه­گیری در دسترس و داوطلبانه، تعداد 30 نفر انتخاب شد. ابزار پژوهش پرسشنامه­ی احساس امیدواری اشنایدر و بهزیستی روانشناختی ریف بود. جهت تحلیل داده­ها، از نرم افزار spss-22 و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس) استفاده شد.
یافته ها: یافته­های نشان داد که میانگین نمرات امیدواری و بهزیستی روانشناختی در پس­آزمون گروه آزمایش به طور معناداری از میانگین نمرات پس­آزمون در گروه کنترل بالاتر است.
نتیجه ­گیری: روان درمان مثبت نگر بر افزایش امیدواری و بهزیستی روانشناختی بیماران ویتیلیگو موثر است. لذا می­تواند به عنوان یک رویکرد درمانی مورد توجه قرار گیرد
متن کامل [PDF 751 kb]   (78 دریافت)    
نوع مقاله: كاربردي |
دریافت: 1396/7/10 | پذیرش: 1396/9/23 | انتشار الکترونیک: 1398/2/25

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.