Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa پیش بینی تحمل پریشانی بر اساس سبک های دلبستگی، تحمل ناکامی و نگرش مذهبی در زنان مطلقه The prediction of distress tolerance based on attachment styles, frustration tolerance and religious attitude in divorced women روانشناسی خانواده Family Psychology پژوهشي Research طلاق به‌عنوان یکی از آسیبهای اجتماعی به شمار می‌رود که می‌تواند مشکلات متعدد رفتاری و روانی را به وجود آورد. پژوهش حاضر به بررسی پیشبینی تحمل پریشانی بر اساس سبکهای دل‌بستگی، تحمل ناکامی و نگرش مذهبی در زنان مطلقه پرداخت. روش این پژوهش توصیفی از نوع همبسـتگی بود. جامعه پژوهش شامل تمامی زنان مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره بهزیستی شهر تهران در ماه‌های تیر و مرداد سال 1398 بود که 225 از آنها نفر به روش نمونهگیری در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. به‌منظور جمعآوری دادهها از مقیاس تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005)، پرسشنامه سبک دل‌بستگی بزرگ‌سالان هازن و شیور (1987)، مقیاس تحمل ناکامی هارینگتون (2005) و مقیاس جهت‌گیری مذهبی آلپورت (1967) استفاده شد. برای تحلیل یافته‌ها از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی چندگانه استفاده شد. یافته‌ها نشان داد بین سبکهای دل‌بستگی، تحمل ناکامی و نگرشهای مذهبی همبستگی معنی‌دار وجود دارد (05/0P<). شاخص «ضریب تعیین چندگانه اصلاحشده» نشان داد که مؤلفههای پیشبین پژوهش میتواند 34% تحمل پریشانی را پیشبینی کند. بر اساس یافتههای پژوهش حاضر میتوان نتیجه گرفت که تحمل پریشانی در زنان مطلقه با عواملی چند ازجمله سبک دل‌بستگی، تحمل ناکامی و نگرش مذهبی آن‌ها در تعامل است؛ بنابراین برنامههای توانمندسازی روان‌شناختی و رشد شخصی با تمرکز بر ارتباط اجتماعی مؤثر همراه با استقلال فردی میتواند توانایی رویارویی مؤثر با ناکامیهایی که فرد در نتیجه طلاق متحمل میشود را افزایش دهد. همچنین ارتباط عمیق با خداوند، میتواند همراه با تغییرات مثبت در آستانه تحمل پریشانی در جامعه مورد پژوهش باشد. Divorce is considered as one of the social harms that can cause many behavioral and psychological problems. This study examined Prediction of distress tolerance based on attachment styles, frustration tolerance and religious attitude in divorced women. The study had a descriptive correlational research design. The research population included all women who referred to the welfare counseling centers in Tehran in July and August of 2019, 225 of whom were selected as the sample by the available sampling method. The Simons and Gahar Distress Tolerance Scale (2005), Hazen and Shaver’s Attachment style Questionnaire(1987), Harrington's Frustration Discomfort Scale (2005) and Allport’s Religious Orientation questionnaires(1967) were used for gathering the data. The gathered data were analyzed through running Pearson correlation and multiple linear regression on SPSS. The findings indicated a significant relationship between attachment styles, frustration tolerance and religious attitudes. Therefore, according to the findings of this study, it can be concluded that distress tolerance interacts with several factors, including attachment style, frustration tolerance and their religious attitude (P<0/05). The results of multiple regression also showed that the predictor components of the study could predict 34% distress tolerance. Therefore, based on the findings of the present study, it can be concluded that the tolerance of distress in divorced women interacts with several factors, including attachment style, frustration tolerance and their religious attitude. Thus, psychological empowerment programs and personal growth by focusing on effective social communication with individual independence can increase the ability to encounter effectively with frustrations that a person suffers as a result of divorce. Also, deep relationship with God can be accompanied by positive changes on the eve of distress tolerance in the statistical population under study. تحمل پریشانی, سبک های دلبستگی, تحمل ناکامی, نگرش مذهبی, طلاق distress tolerance, attachment styles, frustration tolerance, religious attitude, divorce 93 102 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-993-1&slc_lang=fa&sid=1 Abdolbaset Mahmoudpour عبدالباسط محمودپور MAHMOUDPOUR.COUNSELLOR@YAHOO.COM 100319475328460019440 100319475328460019440 Yes Ph.D student of Counseling, Department of Counselling, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، دانشکده رواتشتاسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی تهران، ایران Sana Dehghanpour ثنا دهقانپور sana.dehghanpour68@gmail.com 100319475328460019441 100319475328460019441 No M.Sc. in Family counseling, Department of Counselling, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran. کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، گروه مشاوره، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. Fereshte Vazifedan فرشته وظیفه دان f.vazifedan1986@gmail.com 100319475328460019442 100319475328460019442 No M.Sc. in School counseling, Department of Counselling, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran. کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، گروه مشاوره، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی تهران، ایران.