fa تدوین مدل رواندرمانی مثبت یکپارچه نگر و مقایسه اثربخشی آن با روان درمانی شناختی رفتاری و روان-درمانی مثبت در کاهش علائم افسردگی بزرگسالان روانشناسی بالینی Clinical Psychology كاربردي Applicable <span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">یکپارچه سازی نظری و تکنیکی می توان افزایش داد.</span></span> <span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">&nbsp;هدف این پژوهش تدوین مدل درمانی یکپارچه نگر و مقایسه آن با رواندرمانی مثبت و درمان شناختی رفتاری در درمان افسردگی می باشد. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه ی افراد مبتلا به افسردگی اساسی در شهر مشهد بود. صد و چهل و پنج فرد مبتلا به افسردگی اساسی به صورت داوطلبانه در پژوهش حاضر شرکت کردند. شرکت کنندگان در سه گروه رواندرمانی مثبت یکپارچه، رواندرمانی مثبت، و رواندرمانی شناختی رفتاری و گروه گواه&nbsp; قرار گرفتند و پرسشنامه جمعیت شناختی، مقیاس نگرشهای ناکارآمد (بک و وایسمن<span style="color:red;">، </span>1978)، و سیاهه افسردگی بک (بک، استیر <span style="color:red;">و</span> براون<span style="color:red;">،</span> 1996)، و مقیاس هیجان های اساسی (پاور<span style="color:red;">،</span> 2006) را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. تفاوت معناداری در اثربخشی سه گروه مداخله در پس آزمون وجود نداشت اما هر سه گروه مداخله از گروه گواه اثربخشی بیشتری داشتند (001/0></span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span></span></em><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">). در پیگیری شش ماهه رواندرمانی مثبت یکپارچه نگر نسبت به سایر روشهای درمانی در کاهش عود مجدد اثربخشی بیشتری داشت (001/0></span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span></span></em><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">). نتایج این پژوهش نشان دادند که کاربست بالینی برخی توانمندیهای شخصیت موجب بهبود اثربخشی درمان در عود مجدد افسردگی می شو</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">د.</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span><span dir="RTL"> </span> Positive psychotherapy has some efficiencies in the treatment of depression but its effectiveness can be increased through technical and theoretical integration. The aim of the present study is to develop an integrative treatment model and comparing its effectiveness with positive psychotherapy and cognitive behavioral therapy. The research design is quasi-experimental. The population consists of all individuals with major depression in the city of Mashhad. One hundred twenty participants with major depression were included in the present study. They were allocated in four groups of integrative positive psychotherapy, positive psychotherapy, cognitive behavioral therapy, and control group. All participants responded to the dysfunctional attitudes scale (Beck & Weissman 1978), Beck Depression Inventory (1979), and Values In Action-Inventory of Strengths (Petrerson & Seligman 2004). The data were analyzed through covariance analysis. No significant difference was found between the three intervention groups in the post-test. However, all intervention groups demonstrated significant differences with the control group in the post-test.In follow-up, integrative positive psychotherapy demonstrated higher effectiveness in relapse prevention in comparison to other treatments. findings of the present study demonstrated that clinical application of some character strengths can improve the effectiveness of treatment in relapse prevention. رواندرمانی مثبت یکپارچه نگر, درمان شناختی رفتاری, رواندرمانی مثبت, افسردگی, نگرش ناکارآمد integrative positive psychotherapy, cognitive behavioral therapy, positive psychotherapy, depression, dysfunctional attitudes 75 86 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-4095-1&slc_lang=fa&sid=1 Ata Tehranchi عطا طهرانچی tehranchi.ata@gmail.com 100319475328460025016 100319475328460025016 No Assistant Professor, Department of Psychology, Imam Reza International University, Mashhad, Iran. استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه بین المللی امام رضا، مشهد، ایران. HamidTaher Neshatdoost حمیدطاهر نشاط دوست h.neshat@edu.ui.ac.ir 100319475328460025017 100319475328460025017 Yes Professor, Department of Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran. استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه اصفهان اصفهان، ایران. Shole Amiri شعله امیری shole_amiri@yahoo.com 100319475328460025018 100319475328460025018 No Associate Professor, Department of Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran. دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. Mick Power میک پاور psypmj@nus.edu.sg 100319475328460025019 100319475328460025019 No Emeritus Professor, Department of Psychology, National University of Singapore. استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه ملی سنگاپور، مالزی.