fa نقش تعدیل کننده تنظیم هیجان والدین در ارتباط میان تعارضات زناشویی و اجتماعی کردن هیجان کودکان روانشناسی خانواده Family Psychology كاربردي Applicable <span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تعدیل‌کننده تنظیم هیجان والدین در رابطه میان تعارضات زناشویی و اجتماعی‌کردن هیجان کودکان بود. پژوهش حاضر از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل مادران و پدران دارای فرزند 6 تا 10 ساله شهر تهران بود که فرزندان آنها در سال 1398 در مدارس ابتدایی مشغول به تحصیل بودند. از جامعه تعریف شده، 120زوج با استفاده از روش نمونه&shy;گیری در دسترس انتخاب شد و به سه پرسشنامه سازگاری با هیجان&shy;های منفی کودکان (</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">فابز، آیزنبرگ و برنزوانیگ، 1990</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">)، تعارضات زناشویی( </span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">ثنایی و ترابی، 1379</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">) و دشواری در تنظیم هیجان (</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">گراتز و رومر، 2004</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">) پاسخ دادند. داده&shy;ها جمع&shy;آوری شده با استفاده از روش رگرسیون سلسله مراتبی تحلیل شدند. یافته‌ها نشان‌داد که در مدل زوجی نقش تعدیل‌کننده دشواری در تنظیم هیجان در رابطه تعارضات زناشویی و اجتماعی‌کردن هیجان کودکان در پدر و مادر تاثیرات متفاوتی در رابطه والدگری آنها دارد. نقش تعدیل‌کنندگی تنظیم هیجان پدران در واکنش‌های آنها به هیجانات کودکان از نظر آماری معنادار بود، به این معنا که دشواری در تنظیم هیجان پدران در میزان پاسخ&shy;های حمایتگر و غیر حمایتگر آنها موثر بود و در ارتباط میان تعارضات والدین و اجتماعی‌کردن هیجان توسط آنها نقش تعدیل‌کنندگی ایفا کرد</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:9.0pt;">(05/0<</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:9.0pt;">)</span></span><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> در مقابل، دشواری تنظیم هیجان مادران در ارتباط میان تعارضات زناشویی و اجتماعی‌کردن هیجان نقش تعدیل‌کنندگی ایفا نکرد، اما تنظیم هیجان مادر در میزان پاسخ&shy;های حمایتگر او موثر بود</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> (05/0<</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">)</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span> <span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">بطور کلی نتایج پژوهش نشان‌داد مهارت تنظیم هیجان والدین هنگام تجربه تعارضات زناشویی اثر متفاوتی داشته و با توجه به عوامل اثرگذار دیگر در رابطه با تعامل والد-کودک عمل می‌کند، به عبارتی عدم دسترسی پدر به راهبردهای تنظیم هیجانی باعث بروز پاسخ‌های غیر‌حمایتگر می‌شود ودشواری در&nbsp; تنظیم هیجان&nbsp; مادر تاثیر کمتری بر رابطه والد-فرزندی و نقش مادری در آنها دارد. </span></span><span dir="RTL"> </span> The aim of this study was to investigate the moderating role of parental emotion regulation in the relationship between marital conflict and child emotion socialization. The study was a correlational one. The statistical population of this study included mothers and fathers with 6 to 10-year-old children in Tehran whose children were studying in primary schools in 1398. From the defined population, 120 couples were selected using the available sampling method and given three questionnaires of adjustment to negative emotions in children (Fabes,&nbsp; Eisenberg & Bernzweig, 1990), Marital conflicts (Sanaee & Torabi, 1379), And the difficulty in regulating emotion (Gratz & Roemer, 2004) Replied. The collected data were analyzed by using a hierarchical regression method. The results showed that in the coupled model, the moderating role of difficulty in emotion regulation in relation to marital conflicts&nbsp;and socializing excitement of children act differently in parents. For fathers, the role in response to child emotions was significant and difficulty of emotion regulation was effective in their supportive and non-supportive responses and also played a moderating role in relation to conflicts between parents and their socialization of emotion (P<span dir="RTL"><</span>0/05).In return, for mothers, the moderating role of difficulty in emotion regulation in the relation between marital conflicts and socialization of emotion was not significant, but the adjustment of the mother&#39;s own emotion to the number of supportive responses was effective (P<span dir="RTL"><</span>0/05). Generally, the results of the study explain that emotion regulation skills in parents experiencing marital conflict have different effects and it deals with other factors affecting parent-child interaction in the other words father&#39;s lack of access to appropriate emotion regulation strategies causes unsupportive responses of the father and difficulty in emotion regulation in mothers to have less effect on the parent-child relationship and their motherhood.<span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span> اجتماعی کردن هیجان کودکان, تعارضات زناشویی, تنظیم هیجان والدین children emotion socialization, marital conflicts, parents emotion regulation 125 134 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-5512-1&slc_lang=fa&sid=1 Parisa sadat Seyed Mousavi پریسا سادات سید موسوی P_Mousavi@sbu.ac.ir 100319475328460032049 100319475328460032049 No Assistant Professor, University Of Shahid Beheshti, Tehran, Iran. استادیار پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Hourieh Kazemi askarani حوریه کاظمی عسکرانی kazemi.hourieh@gmail.com 100319475328460032050 100319475328460032050 Yes Master Student, Institue Of Family, University Of Shahid Beheshty, Tehran, Iran. دانشجوی کارشناسی ارشد، پژوهشکدۀ خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Leili Panaghi لیلی پناغی lpanaghi@gmail.com 100319475328460032051 100319475328460032051 No Associate Professor, University Of Shahid Beheshti, Tehran, Iran. استادیار پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.