<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)</title>
<title_fa>رویش روان شناسی</title_fa>
<short_title>Rooyesh</short_title>
<subject>Literature &amp; Humanities</subject>
<web_url>http://frooyesh.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2383-353X</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2383-353X</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii>8</journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.29252/Rooyesh</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid>14</journal_id_sid>
<journal_id_nlai>8888</journal_id_nlai>
<journal_id_science>3/18/67772</journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1400</year>
	<month>10</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2022</year>
	<month>1</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>10</volume>
<number>11</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>ارتباط بین رشد پس از سانحه و معنای زندگی با نقش واسطه ای بهزیستی معنوی در بیماران بهبودیافته از کرونا</title_fa>
	<title>The Relationship between Post Traumatic Growth and the Meaning of Life in COVID-19 Survivors: The Mediating Role of Spiritual Wellbeing</title>
	<subject_fa>روانشناسی تربیتی</subject_fa>
	<subject>Educational Psychology</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه&amp;shy;ای بهزیستی معنوی در ارتباط بین رشد پس از سانحه و معنای زندگی در بیماران بهبودیافته از کرونا انجام شد.&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;روش پژوهش حاضر توصیفی و از نظر هدف، جزء مطالعات بنیادی بود. جامعه موردمطالعه پژوهش، شامل کلیه&amp;shy;ی بیماران بهبودیافته از کرونا تا اردیبهشت سال 1400بود. تعداد 395 نفر (281زن، 114مرد) از بیماران بهبودیافته کرونایی از طریق نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. نمونه موردمطالعه پژوهش به پرسشنامه&amp;shy;های رشد پس از سانحه تدسچی و کالهون(&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;1996)&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;، پرسشنامه معنا در زندگی&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;(2006) &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;و پرسشنامه بهزیستی معنوی &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;(1992) &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;پاسخ دادند. از بین این تعداد، 220 نفر (157زن، 63 مرد) این بیماری را تجربه ای استرس&amp;shy;زا می&amp;shy;دانستند و شرایط لازم برای ورود به پژوهش را داشتند. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار &lt;/span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;AMOS&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;و &lt;/span&gt;LISREL&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt; انجام شد. یافته های حاصل از مدل یابی معادلات ساختاری، &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;نشان&amp;shy;دهنده اثرمستقیم رشدپس&amp;shy; از سانحه بر بهزیستی معنوی و معنای زندگی می&amp;shy;باشد. همچنین اثر غیرمستقیم رشد پس از سانحه بر معنای زندگی از طریق بهزیستی معنوی نیز تایید شد. بنابراین بهزیستی معنوی واسطه &amp;shy;ای در ارتباط رشد پس از سانحه با معنای زندگی در بیماران بهبودیافته از کرونا بود.&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;درواقع این افراد از طریق بهزیستی معنوی به بازآفرینی معنای زندگی خود می&amp;shy; پردازند. بنابراین می&amp;shy;توان انتظار داشت که معنای زندگی افراد بهبودیافته از کرونا به&amp;shy;واسطه بهزیستی معنوی تقویت و یا تغییر یابد.&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;</abstract_fa>
	<abstract>The purpose of the present study was to examine the mediating role of spiritual well-being within the relationship between post traumatic growth (PTG) and the meaning of life in COVID-19 survivors In terms of methodology, the study is descriptive, and in terms of objectives, it is fundamental. The population of this research is the entire Corona virus survivors up until the end of Ordibehesht of 1400. 395 participants (281 females and 114 males) were selected using convenience sampling. They completed the Post Traumatic Growth Inventory (1996), The Meaning in Life Questionnaire (2006) and The Spiritual Well-Being Scale (1992).&amp;nbsp; 220 participants out of 395, identified their experience as &amp;ldquo;a traumatic experience&amp;rdquo;, therefore they met the qualifications to be included in the study. The data were analyzed using AMOS and LISREL. &amp;nbsp;The data of the structural equation modeling indicated that PTG had a direct effect on the meaning of life, in addition to its indirect effect through spiritual wellbeing as a mediator. In fact, these people Recreation the meaning of their lives through spiritual well-being. Therefore, it can be expected that the meaning of life of Corona virus survivors will be strengthened and changed through spiritual well-being.</abstract>
	<keyword_fa>کرونا, معنادرمانی, تروما, معنویت, مدل ساختاری</keyword_fa>
	<keyword>COVID-19, Logotherapy, trauma, Spirituality, Structural Model</keyword>
	<start_page>87</start_page>
	<end_page>98</end_page>
	<web_url>http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-4736-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Abbas</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Javaheri</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عباس</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>جواهری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>javaheri.m@ut.ac.ir</email>
	<code>100319475328460036162</code>
	<orcid>100319475328460036162</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Assistant Professor, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>استادیار، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Akram</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Esmaily</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>اکرم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اسماعیلی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>Akram_esmaily@atu.ac.ir</email>
	<code>100319475328460036163</code>
	<orcid>100319475328460036163</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>M. A. Student in industrial psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Allameh-Tabatabaei, Tehran, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی صنعتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Motahareh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Vakili</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مطهره</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>وکیلی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>Motahareh.vakili@ut.ac.ir</email>
	<code>100319475328460036164</code>
	<orcid>100319475328460036164</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>M. A. in school counseling, Faculty of Psychology and Education Sciences, University Of Tehran, Tehran, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، دانشکدۀ روان­شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
