Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa بررسی رابطه ی خود کارآمدی تحصیلی و مسئولیت پذیری تحصیلی با در نظر گرفتن نقش میانجی انگیزش درونی The mediating role of intrinsic motivation on the relationship between academic self-efficacy and academic responsibility روانشناسی تربیتی Educational Psychology پژوهشي Research مسئولیت‌پذیری از مهم‌ترین و هدفمندترین بخش تربیت آدمی است که اثرات آن را می‌توان در ابعاد گوناگون زندگی مشاهده کرد. در محیط آموزشی هم مسئولیت‌پذیری می‌تواند احساس تعهد و تعامل مثبت را بالا ببرد و موجب پیشرفت تحصیلی شود. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر واسطه‌ای انگیزه درونی در رابطه بین خودکارامدی تحصیلی و مسئولیت‌پذیری تحصیلی در دانشجویان دانشگاه تهران بوده و نمونه‌ی آماری این پژوهش 300 نفر از دانشجویان دانشگاه تهران بود که به شیوه‌ی نمونه‌گیری در دسترس انتخاب‌شده و به سه پرسشنامه‌ی خودکارآمدی تحصیلی (CASES) اون و فرانمن (1998) و انگیزش تحصیلی (AMS) والراند و همکاران (1993) و مسئولیت‌پذیری تحصیلی (ARS) آکبای و همکاران (2016) پاسخ دادند و داده‌های جمع‌آوری شد. جهت بررسی آماره‌های توصیفی از نرم‌افزار SPSS-26 و برای مدل‌سازی معادلات ساختاری از نرم‌افزار Amos-24 استفاده شد و نتایج پژوهش نشان داد که متغیر مستقل خودکارامدی تحصیلی با تأثیر بر متغیر میانجی انگیزه درونی بر مسئولیت‌پذیری تحصیلی اثر معناداری دارد (01/0>p) و برای بالا بردن حس مسئولیت‌پذیری تحصیلی در دانشجویان می‌توان با بالا بردن حس خودکارامدی تحصیلی در آن‌ها و رساندن دانشجویان به این باور که آن‌ها توانا هستند و می‌توانند از عهده‌ی تکلیف فردی دانشگاهی بربیایند انگیزه درونی را در آن‌ها افزایش بدهیم و با افزایش انگیزه درونی در دانشجویان حس مسئولیت‌پذیری دانشجویان بالاتر می‌رود و با بالا رفتن این حس در آن‌ها، می‌توانند بهتر از عهده تکالیف دانشگاهی بربیایند.   Responsibility is one of the most important and purposeful parts of human education its effects can be seen in different aspects of life and in the educational environment, responsibility can increase the sense of commitment and positive interaction and lead to academic achievement. The aim of this study was to investigate the mediating effect of internal motivation on the relationship between academic self-efficacy and academic responsibility in students of Tehran University the statistical sample of this study was 300 students of Tehran University who were selected by the available sampling method and They responded to three questionnaires of academic self-efficacy (CASES) of Owen and Franman (1998) and academic motivation (AMS) of Walland et al. (1993) and academic responsibility (ARS) of Akbay et al. (2016) and data were collected. SPSS-26 software was used to investigate descriptive statistics and Amos-24 software was used to model structural equations research results showed the independent variable of academic self-efficacy with the results of the research showed that the independent variable of academic self-efficacy with academic self-efficacy was answered. The effect on the mediating variable of intrinsic motivation on academic responsibility has a significant indirect effect and in order to increase the sense of academic responsibility in students, we can increase the internal motivation by increasing the sense of academic self-efficacy in them and bringing students to the belief that they are capable and can afford individual academic assignments, and by increasing the internal motivation in students, the sense of responsibility of students increases and with the increase of this sense in them, they can handle university assignments better. مسئولیت‌پذیری تحصیلی, خودکارامدی تحصیلی, انگیزش درونی, مسئولیت‌پذیری, خود کارآمدی Academic responsibility, academic self-efficacy, intrinsic motivation, responsibility, self-efficacy 147 156 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-6961-1&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Naghsh زهرا نقش z.naghsh@ut.ac.ir 1280391391 100319475328460038579 No Assistant Professor, Department of Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran. استادیار گروه آموزشی روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران. Niloofar Aghaeinejad نیلوفر آقایی نژاد aghaei.nejad.nill@ut.ac.ir 2110753277 100319475328460038580 Yes M.A. Student in Educational Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran. دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی ، دانشگاه تهران، تهران، ایران.