Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa مقایسه اثربخشی آموزش والدین با رویکرد رفتاری بارکلی و رویکرد آدلری-درایکورس بر بهبود مهارت های اجتماعی کودکان مبتلا به اختلالات دفعی مراجعه کننده به کلینیک تخصصی کودکان شهر گرگان Comparison of the effectiveness of parental education with Barclay's behavioral approach and Adlerian-Dreikursian approach on improving social skills of children with defecation disorders referred to the specialized pediatric clinic in Gorgan روانشناسی تحولی Developmental Psychology پژوهشي Research پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزش والدین با رویکرد رفتاری بارکلی و رویکرد آدلری-درایکورس بر بهبود مهارتهای اجتماعی کودکان مبتلا به اختلالات دفعی انجام شد. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح  پیش‌آزمون و پس‌آزمون و گروه‌ کنترل بود. جامعه پژوهش شامل کلیه کودکان مبتلا به اختلالات دفعی مراجعه کننده به کلینیک تخصصی کودکان شهر گرگان در سال 1399 بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند، 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه آزمایش 10 نفری قرار گرفتند. در گروه اول آزمایشی مادران آموزش به روش رفتاری بارکلی و گروه دوم آزمایشی مادران آموزش به روش آدلری –درایکورس را در 12 جلسه 90 دقیقه‌ای دوبار در هفته دریافت کردند. ابزار پژوهش پرسشنامه مهارت اجتماعی ماتسون (1983)  (MESSY) فرم والد بود. داده‌ها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری و با استفاده از نرم‌افزار SPSS 22 تحلیل شدند. یافتهها نشان داد بین نمرات اختلافی پیشآزمون- پسآزمون در گروههای مداخله آموزش والدین با رویکرد رفتاری بارکلی و رویکرد آدلری-درایکورس با گروه گواه همه خردهمؤلفههای مهارت اجتماعی جز مؤلفه برتریطلبی تفاوت معناداری وجود دارد (05/0P<). همچنین بین آموزش والدین با رویکرد بارکلی و آموزش والدین با رویکرد آدلری-درایکورس برای خردهمؤلفههای مهارتهای اجتماعی تفاوت معناداری وجود ندارد (05/0P<).  براساس یافتهها میتوان نتیجه گرفت آموزش والدین با رویکرد بارکلی و رویکرد آدلری-درایکورس باعث بهبود همه خردهمؤلفه های مهارت اجتماعی جز خردهمؤلفه برتریطلبی در کودکان مبتلا به اختلالات دفعی شدهاند و هر دو روش درمانی اثربخشی یکسانی بر بهبود مهارت‌های اجتماعی داشتهاند. The aim of this study was to compare the effectiveness of parental education with the Barclay Behavioral approach and Adlerian- Dreikurs approach on improving the social skills of children with defecation disorders. The research method was quasi-experimental with pre-test and post-test design and control group. The study population included all children with defecation disorders referred to the specialized pediatric clinic in Gorgan in 1399. Using purposive sampling, 30 people were selected and randomly divided into three experimental groups of 10 people. In the first experimental group, mothers received Barclay Behavioral Training and in the second experimental group, mothers received Adlerian- Dreikurs training in 12 sessions of 90-minutes twice a week. The research instrument was Matson's (1983) Social Skills Questionnaire (MESSY) parent form. Data were analyzed by Multivariate analysis of covariance using SPSS 22 software. The results showed that there is a significant difference between the different scores of pre-test-post-test in the parent education intervention groups with Barclay Behavioral approach and Adlerian- Dreikurs approach with the control group of all Subcomponent of social skill except excellence component (P<0/05). Also, there is no significant difference between parent education with the Barclay approach and parent education with Adlerian- Dreikurs approach for the social skills Subcomponent (P <0.05). Based on the findings, it can be concluded that parent education with Barclay and Adlerian- Dreikurs approach has improved all subcomponents of social skills except the excellence subcomponent in children with defecation disorders and both treatments have the same effectiveness. Have improved social skills. اختلالات دفعی, آموزش والدین, رویکرد آدلری-درایکورس, رویکرد رفتاری بارکلی, مهارتهای اجتماعی. defecation Disorders, Parental Education, Adlerian- Dreikurs Approach, Barclay Behavioral Approach, Social Skills. 145 156 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-7313-1&slc_lang=fa&sid=1 Mahla Mansouri مهلا منصوری Mahlamansoori@yahoo.com 4999290081 100319475328460040183 No PhD Candidate of Psychology, Department Of Psychology, Factually Of Human Sciences, Gorgan Branch, Islamic Azad University, Gorgan, Iran. دانشجوی دکتری روانشناسی ،گروه روانشناسی،دانشکده علوم انسانی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. Afsaneh khajevand khoshali افسانه خواجوند خوشلی khajvand_a@gorganiau.ac.it 6269537878 100319475328460040184 Yes Assistant professor, Department of Psychology, Factually Of Human Sciences , Gorgan Branch, Islamic Azad University, Gorgan, Iran. استادیار،گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. Mohammad Sobhani Shahmirzadi محمد سبحانی شهمیرزادی sobhani_shahmirzadi@yahoo.com 4999645841 100319475328460040185 No Associate Professor, Pediatric Gastroenterology, Golestan University of Medical Science, Gorgan, Iran. دانشیار، فوق تخصص گوارش، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران.