Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa بررسی نقش میانجی شفقت به خود در رابطه میان دلبستگی با رشد پس از سانحه در بیماران بهبود یافته از کووید -19 Investigating the mediating role of self-compassion in the relationship between attachment and post-traumatic growth in patients improved from Covid-19 روانشناسی عمومی General Psychology پژوهشي Research پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی شفقت به خود در رابطه میان دلبستگی با رشد پس از سانحه در بیماران بهبود یافته از کووید -19 صورت گرفت. پژوهش حاضر از نوع همبستگی با استفاده از تحلیل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل افراد بهبود یافته از کووید -19 و فعال در شبکههای اجتماعی مجازی در سال 1400 بود. تعداد 204 نفر با روش نمونه گیری دردسترس و پاسخگویی آنلاین به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل سیاهه رشد پس از سانحه (PTGI) دسچی و کالهون (1996)، پرسشنامه دلبستگی بزرگسالان (AAQ) هازان و شاور (1987) و فرم کوتاه مقیاس شفقت به خود (SCS) ریس  و همکاران (۲۰۱۱) بود. از تحلیل معادلات ساختاری برای تحلیل دادهها استفاده شد. نتایج نشان داد اثر مستقیم دلبستگی اضطرابی (02/0-=β و 90/0=P) و دلبستگی اجتنابی (04/0=β و 43/0=P) بر رشد پس از سانحه معنادار نیست ولی اثر مستقیم دلبستگی ایمن معنادار بود (34/0=β و 01/0=P). همچنین نتایج نشان داد که اثر دلبستگی ایمن (09/0=β و 01/0=P)، اضطرابی (07/0-=β و 01/0=P) و اجتنابی (10/0-=β و 01/0=P) با میانجیگری شفقت به خود بر رشد پس از سانحه معنادار بود.. در نهایت نتایج نشان داد مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود. نتیجه پژوهش بیانگر این بود که شفقت به خود میانجی معنادار رابطه دلبستگی با رشد پس از سانحه در بیماران بهبود یافته از کووید – 19 است که میتواند در آموزشها و مداخلههای ارتقا رشد پس از سانحه مورد توجه قرار گیرد. The aim of this study was to determine the mediating role of self-compassion in relationship attachment and post-traumatic growth in patients recovering from Covid-19. The present study was a correlational study using structural equation analysis. The statistical population of the study included people who improved from Covid-19 and were active in virtual social networks in the year 2021. 204 people were selected as the sample by available sampling and online response methods. The research instruments included Tedeschi and Calhoun's (1996) posttraumatic growth inventory(PTGI) Hazan and Shaver's (1987)  adult attachment questionnaire (AAQ) and Raes et al. (2011) short form of the self‐compassion scale (SCS). Structural equation analysis was used to analyze the data. The results showed that the direct effect of anxiety attachment (β = -0.02 and P=0.90) and avoidant attachment (β = 0.04 and P=0.43) on post-traumatic growth was not significant but the direct effect of secure attachment was significant (β = 0.34 and P= 0.01). The results also showed that the effect of security (β = 0.09 and P = 0.01), anxiety (β = -0.07 and P=0.01), and avoidance attachment (β = -0.10 and P=0.01) mediated by self-compassion was significant on post-traumatic growth. Finally, the results showed that the research model had a good fit. The results showed that self-compassion is a significant mediator of the relationship between attachment and post-traumatic growth in patients recovering from Covid-19, which can be considered in post-traumatic growth promotion training and interventions. دلبستگی, رشد پس از سانحه, شفقت به خود, کووید–19. Attachment, Post Traumatic Development, Self - Compassion, Covid–19. 203 214 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-7971-1&slc_lang=fa&sid=1 Mahboubeh Ghasemi محبوبه قاسمی ghasemi.mahbobe54@gmail.com 0072211314 100319475328460045328 No Master of Clinical Psychology, Faculty of Humanities, Islamic Azad University, Alborz Science and Research Branch, Karaj, Iran. کارشناس ارشد روان شناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات البرز، کرج، ایران. Masoud Rezvan Hasan Abad مسعود رضوان حسن آباد masoudrezvan1373@gmail.com 4220403541 100319475328460045329 Yes Master of Family Counseling, Department of Clinical and Health Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran. کارشناس ارشد مشاوره خانواده، گروه روانشناسی بالینی و سلامت، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.