Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa اثربخشی درمان فعال سازی رفتاری بر تحمل آشفتگی و ابعاد فراهیجانی منفی بیماران زن مبتلا به اختلال مولتیپل اسکلروزیس The effectiveness of behavioral activation therapy on disturbance tolerance and negative hyperemotional dimensions of female patients with multiple sclerosis روانشناسی عمومی General Psychology پژوهشي Research هدف این پژوهش تعیین اثربخشی درمان فعالسازی رفتاری بر تحمل‌ آشفتگی و ابعاد فراهیجانی منفی بیماران زن مبتلابه بیماری مولتیپل اسکلروزیس بود. این پژوهش ازنوع نیمهآزمایشی باطرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و گروه کنترل با مرحله پیگیری دوماهه بود. جامعهآماری بیماران زن مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس بود که جهت استفاده از خدمات سازمان بهزیستی بهگروه تشخیص معلولیت سازمان بهزیستی تهران در سهماه سوم سال 1400 مراجعه کرده بودند. نمونهآماری شامل 30 نفر از این زنان بود که به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی به دو گروه گواه و آزمایش (هرگروه 15 نفر) قرارگرفتند. گروه مداخله درمان فعالسازی رفتاری را طی 8 جلسه 90 دقیقهای هفتهای یکبار دریافت کردند. دادهها بااستفاده از مقیاس تحمل آشفتگی سیمونز و گاهر (2005)(DTS) و فراهیجان میتمانسگروبر و همکاران (2009)(MES) جمعآوری و بهروش تحلیلواریانس با اندازهگیری مکرر مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد اثراصلی گروه برای تحمل آشفتگی (741/<img alt="" id="Picture_x0020_4" src="file:///C:/Users/Rosa/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_image001.wmz" style="width:14.5pt; height:10.5pt" > ، 4/95F=) و برای فراهیجان منفی (415/<img alt="" id="Picture_x0020_3" src="file:///C:/Users/Rosa/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_image001.wmz" style="width:14.5pt; height:10.5pt" > ، 9/13F=) معنادار هستند؛ یعنی دو گروه ازنظر میانگین تحمل آشفتگی و فراهیجان منفی تفاوت معناداری وجود دارد. در متغیر تحمل آشفتگی اثر اصلی سه مرحله پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری (367/<img alt="" id="Picture_x0020_2" src="file:///C:/Users/Rosa/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_image001.wmz" style="width:14.5pt; height:10.5pt" > ، 5/14F=) متفاوتند. در متغیر فراهیجان منفی نیز اثراصلی سه مرحله پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری (275/<img alt="" id="Picture_x0020_1" src="file:///C:/Users/Rosa/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_image001.wmz" style="width:14.5pt; height:10.5pt" > ، 37/7F=) معنادار و با ماندگاری اثر گزارش شد (05/0>p)؛ اندازه اثر نیز نشان از تأثیر و 4/63 درصد مداخله برافزایش تحمل آشفتگی و کاهش فراهیجان منفی دارد. نتیجهگیری میشود این مداخله توانست تحمل آشفتگی را افزایش و فراهیجان منفی را کاهش دهد. The aim of this study was to determine the effectiveness of behavioral activation therapy on disturbance tolerance and negative hyperemotional dimensions of female patients with multiple sclerosis. The research was semi-experimental with pre-test, post-test, and control group with a two-month follow-up. The population of female patients with multiple sclerosis. The sample consisted of 30 of these women who were purposefully selected and randomly assigned to two control and experimental groups (15 people in each group). The intervention group received behavioral activation therapy during 8 sessions of 90 minutes once a week. The data were collected with Simmons's (2005) disturbance tolerance scale (DTS) and Meta-emotional Mitmansgruber (2009) (MES) and analyzed by repeated measurement method. The results showed that the main effects of the group are significant for tolerance of confusion and negative overexcitement; That is, the two groups differ in terms of the average tolerance of disturbance and negative overexcitement. The main effect of disturbance tolerance is three stages: pre-test, post-test, and follow-up. In negative emotions, the main effect of the three stages of pre-test, post-test, and follow-up was reported as significant and lasting (p<0.05); The size of the effect also shows the effect of 63.4 percent of the intervention on increasing the tolerance of disturbance and reducing negative overexcitement. It can be concluded that this intervention was able to increase tolerance of disturbance and reduce negative overexcitement. تحمل آشفتگی, درمان فعال‌سازی رفتاری, فراهیجان منفی, مولتیپل اسکلروزیس. disturbance tolerance, behavioral activation therapy, negative hyperarousal, multiple sclerosis. 125 134 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-8543-1&slc_lang=fa&sid=1 Afsaneh Naderipour افسانه نادری پور afsaneh_np@yahoo.com 100319475328460049176 100319475328460049176 No Ph.D. Student of Psychology, Department of Psychology, Neyshabur Branch, ‎Islamic Azad University, Neyshabur, Iran. دانشجوی دکتری روانشناسی،گروه روان شناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران. Hassan Toozandehjani حسن توزنده جانی h.toozandehjani@ymail.com 100319475328460049177 100319475328460049177 Yes Associate Professor, Department of Psychology, Neyshabur Branch, Islamic Azad University, Neyshabur, Iran‎‎. دانشیار، گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور،ایران. Zahra Bagherzadeh Golmakani زهرا باقرزاده گلمکانی 100319475328460049178 100319475328460049178 No Assistant Professor, Department of Psychology, Neyshabur Branch, Islamic Azad University, Neyshabur, Iran‎‎. استادیار، گروه روان شناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران. Ahmad Zendehdel احمد زنده دل ah.Zendedel@gmail.com 100319475328460049179 100319475328460049179 No Assistant Professor, Department of Psychology, Neyshabur Branch, Islamic Azad University, Neyshabur, Iran‎‎. استادیار، گروه روان شناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.