Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa اثربخشی آموزش خودتنظیمی بر بهزیستی روان شناختی و مشارکت اجتماعی دانش آموزان effectiveness of self-regulation training on the psychological wellbeing and social participation of students روانشناسی تربیتی Educational Psychology پژوهشي Research هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش خودتنظیمی بر بهزیستی روانشناختی و مشارکت اجتماعی دانشآموزان بود. روش پژوهش نیمهآزمایشی ﺑﺎ ﻃﺮح ﭘﻴﺶآزﻣﻮن_ﭘﺲآزﻣﻮن و ﮔـﺮوه ﻛﻨﺘﺮل بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان پایه ششم ابتدایی شهرستان قاینات در سال تحصیلی 1401 -1402 بود. حجم نمونه پژوهش شامل 36 دانشآموز دختر بود که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و به شیوه تصادفی در دو گروه گمارده شدند (هر گروه 18 نفر). ابزار پژوهش شامل پرسشنامه مشارکت اجتماعی (CPQ) سهرابی و همکاران (1389) و مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف  فرم کوتاه (RSPWB-SF) ریف (2002) بود. گروه گواه مداخلهای دریافت نکرد، اما  گروه آزمایش پژوهش مداخله خودتنظیمی را در طول هفت جلسه (در هفت جلسه نود دقیقهای و هرهفته یک جلسه) دریافت کرد. برای تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس چندمتغیری استفاده شد. یافتهها نشان داد که با کنترل پیشآزمون بین میانگین پسآزمون هر شش مولفه بهزیستی روانشناختی (پذیرش خود، روابط مثبت با دیگران، خودمختاری، تسلط بر محیط، زندگی هدفمند و رشد فردی) و متغیر مشارکت اجتماعی در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معنادری در سطح 01/0 وجود داشت. نتایج نشان داد که آموزش خودتنظیمی، احتمالا درمان کارآمدی برای بهبود بهزیستی روانشناختی و مشارکت اجتماعی در دانشآموزان است. The purpose of the present study was to determine the effectiveness of self-regulation training on the psychological well-being and social participation of students. The research method was semi-experimental with a pre-test-post-test design and a control group. The statistical population included the sixth-grade students of Qaenat city in the academic year 2022-2023. The sample size of the research included 36 female students who were selected by available sampling method and randomly assigned to two groups (18 people in each group). The research tools included the Social Participation Questionnaire (CPQ) by Sohrabi et al. (2009) and the Riff Psychological Well-Being Scale Short Form (RSPWB-SF) by Riff (2002). The control group did not receive any intervention, but the experimental group received self-regulation intervention during seven sessions (in seven ninety-minute sessions and one session each week). Multivariate covariance analysis was used to analyze the data. The findings showed that by controlling the pre-test between the post-test average of all six components of psychological well-being (self-acceptance, positive relationships with others, autonomy, mastery of the environment, purposeful life, and personal growth) and the variable of social participation in two experimental groups there was a significant difference control at the 0.01 level. The results showed that self-regulation training is probably an effective treatment for improving psychological well-being and social participation in students. بهزیستی روان‌شناختی, خودتنظیمی, دانش‌آموز, مشارکت اجتماعی. Psychological well-being, self-regulation, student, social participation. 171 180 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-10128-1&slc_lang=fa&sid=1 Zainab Barzegar Zaramehri زینب برزگر زرمهری Hamidjalili353@gmail.com 0942775996 0001-0003-5194-4099 No Ph.D. student, Department of Educational Psychology, Qaenat Branch, Islamic Azad University, Qaenat, Iran. دانشجوی دکتری، گروه روان شناسی تربیتی، واحد قائنات، دانشگاه آزاد اسلامی، قائنات، ایران. Jahanshir Tavakolizadeh جهانشیر توکلی زاده drtavakolizadehj@yahoo.com 0053240065 0001-0001-1433-3245 Yes Professor of Educational Psychology, Qaenat Branch, Islamic Azad University, Qaenat, Iran. استاد گروه روانشناسی تربیتی، واحد قائنات، دانشگاه آزاد اسلامی، قائنات، ایران. Majid Pakdaman مجید پاکدامن pakdamaniauq@gmail.com 0051227324 100319475328460056988 No Assistant Professor of Department of Psychology, Qaenat Branch, Islamic Azad University, Qaenat, Iran. استادیار گروه روان شناسی، واحد قائنات دانشگاه آزاد اسلامی، قائنات، ایران.